نظرات بیان شده در این وبلاگ منعکس کننده نظرات «مردمک» نیست.
این وبلاگ به صورت گروهی توسط نویسندگان و برخی از خوانندگان «مردمک» اداره می شود.
در صورتی که تمایل داشته باشید میتوانید نوشتههای خود را برای انتشار در وبلاگ «مردمک» به اینجا ارسال کنید.
• سال نوی میلادی با یاد دخترک کبریت فروش
• سپاه و مسابقه پرتاب کفش در نماز جمعه
• اگر من در بم بودم، حالا چی شده بود
• «آخرین شب یلدا با احمدینژاد»!!! واقعا؟
• این عکس رو گذاشتین سر در سایت!!!
• شکایت یکی از خوانندگان از دست پلیس!
• خاکسپاری بدون کارت ملی ممنوع!
• خیابان ظفر «خلیج فارس» باید گردد
• من درد مشترکم، مرا فریاد کن
• لغو لغو امتیاز «دنیای تصویر» لغو شد
• تصویرسال؛ عکسهای امسال پخش شد
• سالگرد سقوط هواپیمای خبرنگاران
• ورقهای گم شده تاریخ کجاست؟
• چشم دل آقا!
• چرا باید همه گروگانهای جندالله کشته شوند؟
• بحران غزه و نامه فاش نشده متکی به مصر
• اپرای عاشورا در تهران به روی صحنه میرود
• علی مطهری: احمدینژاد هیچ یک از گزینهها نیست
• ورود مواد مخدر به ایران در بستههای صابون
• آغاز فشار بر اصلاحطلبان در ایران
• پخش مستند «اربعین» ناصر تقوایی از صداوسیما
• «خلیج فارس» در تقویم هنری 2009 آمریکا
| صفحه اول | |


روبنایی کم کم در مملکت شرقی ما جاافتاده تر می شود! البته فرهنگ روبنایی، فرهنگ غریبی در نزد ما نیست، ریشه در قرنها پیش دارد.
نهادینه شدن، میراثی که از دوره اصلاحات به جا مانده، برای موضوع روبنایی در مملکت ایران مصداق دارد. اصل کلام : "روبنایی، نهادینه شده است."
حتما حرف مرا باور می کنید، در خیابان ها، حتی پس کوچه ها، کتابخانه ها، بوتیک ها، میوه فروشی ها، نمایشگاه های مختلف و البته گالری ها تا چشم کار می کند، رونمایی می بینید ... در محافل خصوصی که بماند ...
اصلا باید زندگی ات روبنایی باشد تا گوشه چشمی به شما داشته باشند....
مرحمت زیاد/
گلی
