سایت ندای سبز آزادی -

زندانیان سیاسی محبوس در زندان اوین روز پنج‌شنبه بیانیه‌ای صادر کردند و دستگاه قضایی را مترسکی در دست سیستم نظامی- امنیتی به ویژه سپاه خواندند.

متن کامل بیانیه زندانیان سیاسی را بخوانید:

مردم شریف ایران

ما زندانیان سیاسی هم‌چون لکه سیاهی بر صورت رژیم هستیم. باید این سیاهی بیشتر دیده شود. گردهمآیی خانواده‌های زندانیان، حمایت نهادهای حقوق بشری و انتشار گسترده اخبار مربوط به زندانیان در رسانه‌ها این سیاهی را بیشتر نمایان خواهد کرد.

این ننگ بزرگی برای حکومت است که در سی و یکمین سالگرد تاسیس خود این همه زندانی عقیده و اندیشه دارد. زمانه در حال تغییر است. هم‌زاد پنداری با رژیمی که پس از سی سال در تک‌تک سلول‌های جامعه و مردم نفوذ کرده بود، در حال فروپاشی است.

اگر در نخستین روزهای پس از انتخابات مردم هراسان، بلاتکلیف و ناامید وارد خیابان‌های تهران شده بودند، اینک پس از گذشت چند ماه این اعتراض‌ها گسترده‌تر، عمیق‌تر و سازمان یافته‌تر به شهرهای دیگر کشور هم کشیده شده است. انتقاد نسبت به حکومت و رفتارهای ولی فقیه اکنون علنی‌تر شده است. هاله‌ای از تقدس که رژیم در همه این سال‌ها برای خود و رهبری ایجاد کرده بود اکنون شکسته شده است. آن‌هایی که نماد خشونت، خیانت، دروغ و تزویر رژیم‌اند، هر روز بیشتر به حاشیه می‌روند و کمتر کسی این روزها حاضر به حمایت تمام قد از این دولت است.

گاه و بی‌گاه برخی از زندانیان سیاسی را از بندی به بند دیگر و یا از زندانی به زندانی دیگر منتقل می‌کنند. گرچه دلایل آن می‌تواند بازجویی‌های مجدد و پرونده سازی‌های تازه باشد، اما تجربه زندان‌های دهه شصت و هم‌چینن تجربیات کشورهای دیکتاتوری در آمریکای لاتین نشان می‌دهد که پیامد این نقل و انتقال‌ها می‌تواند از بین بردن زندانیان سیاسی هم باشد.

فشار بر زندانیان، از بین بردن شاهدان جنایت، ناپدید شدن برخی از فعالان اجتماعی و سیاسی همه روش‌هایی است که جهان در دهه‌های شصت، هفتاد و اوایل هشتاد با آن مواجه بوده است. این شگردهای بی‌حاصل را دیکتاتوری ایران هم به خوبی می‌شناسد و سعی می‌کند از آن در آزار و اذیت زندانی‌های سیاسی و خانواده‌هایشان استفاده کند. ما ایمان داریم استفاده از این شگردها در نهایت دستاوردی جز بی‌آبرویی بیشتر برای حکومت ایران ندارد. اگر جز این بود حالا باید شاهد حکومت نرون در آرژانتین، پینوشه در شیلی، سرهنگ‌ها در یونان، فرانکو در اسپانیا، پهلوی در ایران و صدام حسین در عراق باشیم.

ما از این‌که در زندان‌های حکومت تبدیل به شهدای جنبش سبز شویم ترسی نداریم. با این همه برای بی‌اعتبار کردن هرچه بیشتر حکومت و جلوگیری از شکل‌گیری یک فاجعه مشابه با اعدام‌های سال 67، خواستار حضور ناظران بین‌اللملی و نمایندگان سازمان‌های مستقل حقوق بشری در زندان‌های ایران برای اطمینان از سلامتی همه زندانیان سیاسی هستیم.

نکته مهم دیگری که می‌خواهیم با شما مردم شریف ایران در میان بگذاریم همان است که میرحسین موسوی در تازه‌ترین سخنان خود به آن اشاره کرده است: نحوه ارتباط قوه قضاییه با به اصطلاح ضابطین خودش است.

ما زندانیان سیاسی بارها از بازجوهای خود شنیده‌ایم که با افتخار می‌گویند ما به قاضی پرونده دستور م‌دهیم. بازجوها در ابتدای بازجویی‌ها به برخی از زندانی‌ها حکم زندان آن‌ها را اعلام کرده و گفته‌اند ما از قاضی پرونده برای شما چنین حکمی درخواست خواهیم کرد و شگفتا که همان حکم چند ماه بعد توسط قاضی صادر شده است. میرحسین موسوی در سخنان خود گفته است: باید دید قاضی‌ها فرمان می‌دهند و تصمیم می‌گیرند یا نیروهای انتظامی و امنیتی؟ قوه قضاییه‌ای که در قانون اساسی به صورتی قوی بر استقلال آن تأکید شده است امروز باید دید که اختیاراتش تا چه حد است؟ تا چه مقدار شأن و منزلت آن مراعات می‌شود؟

ما به عنوان زندانیانی که نزدیک به هشت‌ماه است گروگان سیستم نظامی و امنیتی هستیم پاسخ سوال مهندس موسوی را چنین می‌دهیم: تردید نکنید که سیستم قضایی به صورت مترسکی در دست سیستم نظامی- امنیتی بویژه سپاه پاسداران عمل می‌کند. وضع به جایی رسیده که حتی برخی از قضات به هنگام ابلاغ حکم به برخی از زندانی‌ها می‌گویند :این حکم را ما به درخواست بازجوهای پرونده برای شما صادر کرده‌ایم.

ما در پایان ضمن استقبال از سخنان اخیر آقایان موسوی و کروبی، از مردم ایران دعوت می‌کنیم در روز بیست و دوم بهمن حضوری سبز درهمه شهرها داشته باشند.