نامه سرگشاده علی مطهری به موسوی
یکشنبه, ۱۸ بهمن | ۹:۰۸ قبل از ظهر
علی مطهری نماینده مردم تهران نامهای سرگشاده خطاب به میرحسین موسوی نوشت.
متن کامل این نامه بدون تغییر به شرح ذیل است:
جناب آقای مهندس میرحسین موسوی
با اهداء سلام، مصاحبه جنابعالی با پایگاه اطلاعرسانی کلمه که بیشتر به یک بیانیه شبیه است نظر به اینکه در آستانه راهپیمایی 22 بهمن صادر شده است طبعاً هدفدار بوده و دارای آثار عملی مثبت و منفی خواهد بود. لذا مناسب است که این نامه را به صورت سرگشاده بنگارم.
به عقیده اینجانب شما در این بیانیه دردها را خوب بیان کرده اید اما درمان را نه. روح بیانیه و جان کلام شما این است که ما برای اصلاح به میدان آمدهایم نه برای انتقامگیری یا کسب قدرت و یا ویرانگری. این امر میتواند محور وحدت و هدف مشترک اطراف بحران سیاسی کنونی باشد، خصوصاً که اصلاح مستمر اجتماعی یکی از ارکان تعلیمات اسلامی است که از آن به « امر به معروف و نهی از منکر » تعبیر میشود. اما این هدف از چه راه بهتر تأمین میشود؟
شما در بیانیههای خود از قانونگریزی دولت و تمایل آن به استبداد و پاسخگو نبودن آن در مقابل مجلس و قوه قضائیه سخن گفتهاید، همچنان که اشارات و تصریحاتی به خشونتورزی و کمتوجهی مدیران این بحران به حقوق مردم داشتهاید. آیا فکر نمیکنید که خاطیان این دو حوزه برای استمرار و توجیه تخلفات خود، خواهان ادامه وضع موجود هستند و آرامش و وحدت ملی سم مهلک برای آنها است؟ آیا فکر نمیکنید که وضع موجود، دست رهبری نظام و بسیاری از مصلحان مجلس و قوه قضائیه را برای برخورد با این خاطیان بسته است؟ مثلاً در شرایط عادی امکان سؤال از رییسجمهور درباره برخی قانون گریزیها و رهاسازی و لیبرالسیم فرهنگی وجود دارد اما اکنون چون اینگونه اقدامات قانونی، همراهی با سران معترض و موجب تشدید بحران تلقی میشود، زمینه پذیرش آن در میان نمایندگان مجلس و مردم ضعیف است. (البته اینها به معنی نفی نقاط مثبت و تلاش صادقانه این دولت نیست.)
پس باید قبول کنید که جنابعالی و جناب آقای کروبی تبدیل به مانعی برای اصلاحات مورد نظر خودتان و بسیاری از دلسوزان انقلاب اسلامی شدهاید. اینجانب حدس قوی دارم که اگر رهبر گرانقدر انقلاب خیالشان از ناحیه شما دو بزرگوار راحت شود به سراغ خودکامگیها و لجاجتهای بزرگوار سوم یعنی رییسجمهور محترم و خطاهای برخی افراطیهای مدعی اصولگرایی خواهند رفت. لااقل چندماهی امتحان کنید، اگر اینگونه نبود به راه خود که آنرا بینتیجه و مضر میدانم ادامه دهید. خودتان در بیانیه آوردهاید که حجم اخبار اقتصادی و اجتماعی در مقایسه با اخبار سیاسی اندک است. این جمله مؤیدی است بر مدعای ما که بحران کنونی مانعی است برای ارزیابی و نظارت بر عملکرد اقتصادی و اجتماعی دولت و پاسخگو بودن آن.
در بیانیه شما نکات مثبت و گامهایی به سوی اتحاد و رفع بحران دیده میشود مانند محکوم کردن رسانههای بیگانه، تبری از شعارهای ضد اسلام و جدا کردن راه خود از راه خارجنشینان از همه مهمتر تأکید بر التزام به قانون اساسی، گرچه یکی از اصول قانون اساسی اصل ولایت فقیه است و مطابق آن باید در معضلات اجتماعی و سیاسی نظر رهبری را فصل الخطاب بدانیم هرچند قانع نشده باشیم و در بیانیه شما به این اصل توجه لازم مبذول نشده است.
از سوی دیگر بخشی از این بیانیه نشان میدهد که جنابعالی میلی به پایان یافتن این بحران ندارید و مایلید این شعله هر چند کم سوتر همچنان افروخته باشد، البته به زعم خود برای دفاع از حقوق مردم، در حالیکه با فراهم شدن زمینه مناسب برای قانونگریزی و بسته شدن دست مصلحان قانونی، حقوق مردم به شکل دیگری پایمال میشود و با بهرهگیری دشمنان خارجی از این بحران، اقتدار نظام اسلامی و منافع ملی نیز آسیب میبیند.
رهبر بزرگوارمان در نطق اخیر خود از اقدامات جنابعالی و جناب آقای کروبی به «غفلت» تعبیر کردند، همان چیزی که اینجانب در مناظره تلویزیونی به « لغزش سیاسی» تعبیر کردم و برخی بر من خرده گرفتند که کار اینها بالاتر از لغزش بوده است، در حالیکه تعبیر «غفلت» ملایمتر به نظر میرسد.
به هر حال اینها علامتهایی است که ایشان به شما میدهند برای تغییر مسیر و تقویت وحدت ملی. امیدوارم این فرصتها مغتنم شمرده شود و اولین اثر آن این باشد که راهپیمایی 22 بهمن مظهر وحدت ملی و نقطه پایان بحران خود ساخته کنونی باشد. این حادثه مبارک را دور نمیبینم زیرا جنابعالی را پیرو امام علی علیه السلام میدانم. فرضاً در ماجرای اخیر حق تماماً به جانب شما باشد باید مانند امیرالمؤمنین به خاطر حفظ اسلام و وحدت اسلامی از حق خود بگذرید و البته حقوق عمومی در جای خود پیگیری خواهد شد. از جنابعالی با سابقه خوب در انقلاب اسلامی، این انتظار دور از ذهن نیست.