



مردمک
یک مقام ارشد گمرک کشور واردات کراوات را مغایر با فرهنگ ایرانی و آن را ممنوع اعلام کرده است.
اصغر حمیدی معاون گمرک ایران هفته گذشته اعلام کرد واردات اینگونه اجناس ممنوع نیست، اما باید برای توقف واردات کراوات اقدام جدی به عمل آورد زیرا با ذات فرهنگ ایرانی مغایرت دارد.
حمیدی که ریاست طرح دولتی «گسترش فرهنگ، عفاف و حجاب» را نیز برعهده دارد، ضرورت تغییر مقررات کشور را برای ممنوعیت واردات کراوات خواستار شد.
خبرگزاری فرانسه در بازتاب این خبر یادآور شد که استفاده از کراوات در زمان شاه پهلوی رایج بود، اما پس از انقلاب اسلامی 1979 (1357) کراوات زدن که نماد فرهنگ غربی بود، در ادارههای دولتی ممنوع شد.
وبسایت ورلد نت دیلی نیز خبر ممنوعیت واردات کراوات را به نقل از مقام گمرک ایران پوشش داد.
به نوشته این وبسایت، ایران سرکوب جدیدی را علیه تازهترین تهدیدی که با آن روبهرو شده، کراوات، در نظر گرفته است.
سخنان این مقام گمرک ایران در راستای سرکوبی است که در سال 2007 (1386) در مخالفت با پوشش غیراسلامی در کشور اجرا شد.
این سرکوب عمدتا بر زنان متمرکز بود که موظفاند تمام مو و بدن خود را بپوشانند و از پوشیدن لباسها به سبک غربی پرهیز کنند.
روزنامه نشنال در بازتاب سخنان حمیدی نوشت: کراوات زدن در ایران تداعی بازگشت به جسارت و دنیای رنگ است و محافظهکاران آن را نماد فساد غربی میدانند تا جایی که یک بار آن را با دم الاغ مقایسه کردند.
کراوات، چالش جدید در ایران
تا چند سال پیش کراوات به طور علنی در مغازههای کشور فروخته نمیشد و عمدتا آقایان در مهمانیهای خصوصی کراوات میزدند و به ندرت در اماکن عمومی در معرض دید بود.
به نوشته نشنال، تقریبا پس از سه دهه کراوات درمعرض دید عموم در ایران قرار گرفته است بهطوریکه در رستورانها و هتلهای شمال شهر تهران کراوات میبینید.
بر این اساس بیشتر وکلا، پزشکان، بازرگانان و افرادی که میخواهند متفاوت از دیگران باشند، کراوات میزنند، اما این یک چالش مردانه است که تندروهای ایرانی با حمایت و تشویق محمود احمدینژاد رییس جمهور نمیتوانند آن را نادیده بگیرند.
به گزارش نشنال، سوال اینجاست که چطور میتوان یک ممنوعیت را اجرا کرد در حالیکه بازار سیاه کالاهای ممنوعه مانند کراوات، دی وی دی و مشروبات الکلی در کشور دایر است.
چطور میتوان این ممنوعیت را اجرا کرد در حالیکه افراد خارجی در ایران میتوانند کراوات بزنند و بعد به عنوان هدیه به دوستان ایرانی خود بدهند.
تسهیل پوشش دوره خاتمی
در نخستین سالهای پس از انقلاب اسلامی پوشش اسلامی در چارچوب مقررات باید به طور کامل رعایت میشد و در این راستا خانمها باید مانتوهای گشاد، بلند و تیره، کفشهای ساده و تیره و مقنعه یا روسریهای بزرگ میپوشیدند.
اما رعایت مقررات پوشش زنان و مردان در دوره هشت ساله ریاست جمهوری محمد خاتمی، رییس جمهور اصلاحطلب پیشین آسانتر شد.
به نوشته نشنال، بسیاری از زنان به ویژه در مناطق مرفه و غربزده شمال تهران مقررات پوشش را کنار گذاشته و ژاکتهای کوتاه، شلوار جین، صندل جلوباز و آرایش داشتند و موهای رنگ شده آنها از زیر روسری نمایان بود.
براین اساس، هر مقام دولتی که بخواهد کار خود را حفظ کند، کراوات یک خط قرمز برای او محسوب میشود.
در این راستا، بسیاری از جوانان ایرانی خشنود بودند که احمدینژاد در زمان به قدرت رسیدن پوشش اسلامی را در اولویت قرار نداد.
واکنش جامعه
مبارزه با بدحجابی و فرهنگ پوشش غربی از سالهای پیش در کشور آغاز شده و هر سال به ویژه ایام تابستان این امر در خیابانها شدت بیشتری گرفته است.
خبرگزاری فرانسه میگوید اعضای شبه نظامی بسیج ایران در دوران پس از انقلاب گاه به گاه با در دست داشتن قیچی به سراغ اجناس مغایر با فرهنگ اسلامی در مغازهها رفته و اینگونه اجناس را قیچی کردهاند.
به گفته این خبرگزاری، ایران سال گذشته نیز سرکوب اخلاقی غیرمنتظرهای را علیه پوشش غیراسلامی به ویژه زنان اجرا کرد.
این خبرگزاری افزود: این در حالی است که بسیاری از زنان در سالهای اخیر با نادیده گرفتن بسیاری از قیدوبندها قوزک پایشان را به نمایش گذاشتهاند و موهای خود را که مطابق با مد روز مدل دادهاند از زیر روسری بیرون میگذارند.
به گفته این خبرگزاری، برخی از زنان در ایران روپوشهای تنگ میپوشند و مردان به ویژه پزشکان و بازرگانان کراوات میزنند.