گزارش - مردمک

کریم سجادپور، تحلیلگر مسائل ایران و عضو ارشد بنیاد صلح کارنگی، در یادداشتی مفصل به سیاست‌های جنسی جمهوری اسلامی و رویکرد تادیبی و محدودکننده این حکومت در ایران پرداخته است.

آقای سجادپور که پیش از این نیز یادداشت‌ها و گزارش‌هایی در تحلیل و معرفی جمهوری اسلامی و سیاست‌هایش نوشته، در این یادداشت به نمونه‌هایی از سیاست‌گذاری‌ها و مداخله‌های حکومت ایران در زندگی خصوصی شهروندان و مشخصا حوزه روابط جنسی آنان پرداخته است؛ از درس‌های تلویزیونی آیت‌الله گیلانی در نخستین سال‌های پس از انقلاب ۵۷ که به «گیلی‌شو» معروف شده بود درباره سناریوهای جنسی بامزه و استمناء گرفته تا سخنان امروز آیت‌الله خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی درباره اهمیت جنگ نرم و جنبه‌های فرهنگی نزاع جمهوری اسلامی با غرب.

این مطلب در مجله فارن‌پالیسی [سیاست خارجی] چاپ شده که از نشریات معتبر و مورد توجه آمریکایی در حوزه سیاست است.

این تحلیلگر مسائل ایران در این یادداشت خود نوشته است: شاید آن‌قدر هم غیرمنتظره نباشد که بنیادگرایان شیعه در ایران - برعکس نمونه‌های مسیحی اوانجلیست، کاتولیک، یهودیان ارتودوکس و مسلمانان سنی - این‌قدر زیاد برای فکرکردن به مسائل جنسی وقت می‌گذارند. هرچه باشد، آنها هم آدم هستند. ولی در عین حال این هیجان‌زدگی بنیادگرایان مذهبی ایران درباره مسائل جنسی، شایسته بررسی دقیق‌تر است. هرچه باشد آنها حکومتی هستند که بلندپروازی‌های هسته‌ای، ثروت نفتی وسیع، و جمعیتی جوان و پویا و سرکوب‌شده دارد. با این حال به دلایل مختلفی - چه بیم این‌که یک سلمان رشدی دیگر درست شود یا برای پرهیز از انگ شرق‌شناسی و یا از نگرانی تحریک حساسیت‌های مذهبی - معمولا به این ریاکاری‌های چشم‌گیر حکومت ایران پرداخته نشده است.

به نوشته کریم سجادپور، نپرداختن به این موضوع، یک اشتباه است چون در یک نظام دینی مانند جمهوری اسلامی، دین همان سیاست است، ایده‌های غریب و منسوخ جنسی فقط محدود به اتاق‌خواب نمی‌شوند و در واقع همایش‌های علمی،‌ سنگرهای نظامی، اتاق‌های مدیران، دادگاه‌ها، و کلاس‌های درس را هم در می‌نوردند.

در این یادداشت به یک مثل رایج بین ایرانی‌ها اشاره شده که می‌گوید قبل از انقلاب، ایرانیان در خانه نماز می‌خواندند و در بیرون از خانه به جشن و پارتی می‌رفتند ولی حالا بیرون از خانه نماز می‌خوانند و در خانه، پارتی می‌گیرند.

آقای سجادپور معتقد است این دوگانه معکوس، درباره خیلی از رفتارهای اجتماعی در ایران صدق می‌کند. او می‌نویسد: این وضعیت وارونه حالا برای خیلی از ایرانیان، درونی شده و به عنوان جنبه‌ای از کنش‌های روزمره در آمده  که دیگر قابل‌توجه هم نیست.

عضو ارشد بنیاد صلح بین‌المللی کارنگی اشاره کرده که در دو دهه گذشته، زنان نسل جوان ایران خودشان را پیدا کرده‌اند و حجاب‌هایشان را عقب برده‌اند ولی رهبر جمهوری اسلامی آیت‌الله خامنه‌ای هیچ حرفی را درباره رفع قانون حجاب اجباری تحمل نمی‌کند. به اعتقاد کریم سجادپور، بعد از دشمنی با آمریکا و اسرائیل، حجاب اجباری معمولا به عنوان سومین اصل ایدئولوژیک باقی‌مانده برای جمهوری اسلامی در نظر گرفته می‌شود.

این یادداشت از آزاده معاونی، روزنامه‌نگار و نویسنده ایرانی‌آمریکایی، نقل‌قول می‌کند: جمهوری اسلامی فکر می‌کند اگر سر حجاب کوتاه بیایند، بی‌بندوباری رایج می‌شود و بعد از آن مردم می‌خواهند در خیابان آبجو سر بکشند و رمان‌های سانسورنشده بخوانند. جمهوری اسلامی حجاب را دروازه آزادی می‌داند.

کریم سجادپور در عین حال به تلاش‌های جمهوری اسلامی برای جا انداختن ازدواج موقت در ایران و از جمله قانونی‌کردن آن اشاره می‌کند و می‌نویسد با وجود تاکید آقای خامنه‌ای بر این‌که حجاب اجباری جلوی هرزگی مردان را می‌گیرد، سیاست‌های حکومتی در واقع در جهت تشویق آن بوده است.

او در عین حال یادآوری می‌کند که درخواست طلاق از سوی زنان، بسیار دشوار است و آنان که پیمان ازدواجشان را نقض کنند، در خطر مرگ قرار می‌گیرند. چنان که در این یادداشت آمده، تاکنون ده‌ها نفر به خاطر زنا در ایران سنگسار شده‌اند. این یادداشت همچنین به رواج روسپی‌گری در ایران اشاره می‌کند که در زمان حکومت پهلوی در «شهر نو» یافت می‌شد و «حالا کل تهران، شهر نو شده است.

به نوشته کریم سجادپور، غیرمنتظره نیست که ماهیت تنزه‌جوی متظاهر فرهنگ سیاسی متاثر از آیت‌الله خمینی، رفتار جنسی معمول را هم منحرف کرده و کنج‌کاوی‌ها و تمایلات غریب در بین مقامات رسمی جمهوری اسلامی پدید آورده است.

امید معماریان، روزنامه‌نگار ایرانی که چند ماه را به خاطر مطالب انتقادی‌اش در زندان معروف اوین گذراند، گفته که بازجویان او انگار به حیات جنسی او بیشتر از خطاهای سیاسی او علاقه‌مند بوده‌اند. او به خاطر می‌آورد که در پاسخ به بازجویانش، سعی می‌کرده پاسخ‌های بسیار کلی بدهد اما آنان از او جزئیات می‌خواستند و مثلا از او می‌خواستند از جایی شروع کند که داشت دکمه‌های لباس طرف را باز می‌کرد. آقای معماریان در این باره گفته است یک بار که در جریان همین نوع بازجویی‌ها درباره روابط جنسی‌اش متوجه شده بازجویش دارد خودش را از روی شلوار می‌مالد، وحشت‌زده شده است.

کریم سجادپور با اشاره طعنه‌آمیز به نام چند سیاستمدار آمریکایی که به دلایل مشابهی خبرساز شده‌اند، می‌نویسد: برای ناظران صحنه سیاسی آمریکا، عجیب نیست که ببینند در ایران هم مدعیان پر سر و صدای ارزش‌های سنتی، خود در حفظ آنها ناموفق می‌مانند.

این تحلیلگر باز هم از امید معماریان نقل‌قول می‌کند که در دوره سربازی‌اش در تهران، سخنرانی‌های یک فرمانده ارشد سپاه را می‌نوشته که مرتبا به انحطاط اخلاقی «قدرت‌های جهانی» (یعنی مثلا آمریکا) می‌تاخته ولی کسی که برای این فرمانده سپاه فیلم‌های قاچاقی روی سی‌دی می‌آورده، به آقای معماریان گفته که او همیشه «فیلم‌های صحنه‌دار» می‌خواسته است.

این یادداشت همچنین به رسوایی درباره رضا زارعی، یکی از فرماندهان پلیس تهران که مسئول اعمال قوانین ضد فساد بوده اشاره کرده که «عریان با شش زن در یک فاحشه‌خانه دستگیر شده و یکی از آن زنان ادعا کرده که این فرمانده پلیس، از او خواسته بوده عریان در مقابل او نماز بخواند».

آقای سجادپور همچنین به استفاده حکومت از چنین رسوایی‌های برای تحمیل قدرت اشاره می‌کند و از جمله از قول «دوست نزدیک» محمدعلی ابطحی می‌نویسد که اعترافات این چهره اصلاح‌طلب در هفته‌های پس از انتخابات ریاست جمهوری خرداد ۸۸ نه بر اثر فشار فیزیکی یا روانی، بلکه به خاطر عکس‌هایی بوده که از او در جریان یک رابطه جنسی در خانه‌ای که مدت‌ها تحت‌نظر بوده، گرفته شده‌اند.

این یادداشت اشاره می‌کند به تهدیدهای پی در پی اسرائیل برای حمله به ایران و تلاش‌های وزارت دفاع آمریکا برای درک این‌که جمهوری اسلامی عقلانی است یا غیرعقلانی و آیا مذاکرات دیپلماتیک می‌تواند ایران را از دستیابی به بمب هسته‌ای باز دارد یا حمله به تاسیسات هسته‌ای ایران اجتناب‌ناپذیر است. و در همین حال، رهبران ایران نگران انقلاب مخملی هستند.

به نوشته کریم سجادپور، خیلی از ناظران معتقدند برای واداشتن ایران برای این‌که دنبال تسلیحات اتمی نرود، آمریکا باید به رهبر جمهوری اسلامی اطمینان دهد که فقط در پی تغییر رفتار جمهوری اسلامی است، و نه تغییر حکومت در ایران.

اما به اعتقاد این تحلیلگر مسائل ایران، این ناظران از این نکته غافل هستند که آقای خامنه‌ای عمیقا باور دارد که برنامه ایالات متحده برای سرنگونی جمهوری اسلامی، حمله نظامی نیست بلکه براندازی فرهنگی و سیاسی در جریان یک «انقلاب مخملی» از درون کشور است.

کریم سجادپور به یک سخنرانی رهبر جمهوری اسلامی در سال ۸۴ اشاره می‌کند که می‌گوید: دشمنان ایران بیش از این که به اسلحه و تفنگ و از این قبیل نیاز داشته باشند، نیاز دارند که ارزش‌های فرهنگی خود که به انحراف اخلاقی منجر می‌شود را ترویج کنند. من اخیرا در خبرها خواندم که یک مقام ارشد در یک مرکز مهم سیاسی آمریکا گفته بود «به جای این که بمب روی ایران بیندازید، برایشان دامن کوتاه بفرستید». راست می‌گوید. اگر آنها بتوانند امیال جنسی را در هر کشوری برانگیزند، اگر رابطه بی‌بند و بار زن و مرد را ترویج کنند، اگر جوانان را به رفتاری سوق بدهند که طبیعتا و بر اساس غریزه باشد، دیگر نیازی به توپ و تفنگ علیه آن ملت ندارند.

به اعتقاد آقای سجادپور، مجموعه مفصلی که از سخنان رهبر جمهوری اسلامی در دست است، نشان می‌دهد سلاح‌های کشتار جمعی که او از آنها می‌ترسد، بیشتر فرهنگی هستند. او از کیم کارداشیان و لیدی گاگا بیش از موشک‌های ضد سنگر و ناوهای هواپیمابر می‌ترسد. به عبارت دیگر، جمهوری اسلامی نه فقط از آن‌چه آمریکا انجام بدهد احساس تهدید می‌کند، بلکه از آن‌چه آمریکا هست هم احساس نگرانی می‌کند؛ یک قدرت استعماری پست‌مدرن فاسد که در پی سلطه جهانی است. خامنه‌ای می‌گوید سیاست استراتژیک آمریکا آن است که در پی بی بند و باری زنان است.

کریم سجادپور، تحلیلگر مسائل ایران و عضو ارشد بنیاد صلح کارنگی، در پایان این یادداشت مفصل خود می‌نویسد: این اظهارات آقای خامنه‌ای، پارادوکسی را درباره ایران مدرن به رخ می‌کشد. در حالی که بمباران ایران بیشتر به نظر می‌رسد که حیاتش را طولانی‌تر کند، حکومتی که موی زنان را به عنوان یک تهدید ماهوی می‌بیند، همین‌طوری‌اش هم تاریخ‌گذشته است.

خبر - شادی صدر

شادی صدر، حقوقدان و فعال حقوق زنان، در یادداشتی که برای مردمک نوشته است، می‌گوید: چندان فرقی بین حجت الاسلام صدیقی با هر یک پسران تازه بالغ دیروز و مردان طرفدار حقوق بشر و حقوق زنان امروز نمی بینم؛ غیر از اینکه او اقلا در آنچه هست و آنچه می گوید، یک روتر است.

شادی صدر، حقوقدان و فعال حقوق زنان، در یادداشتی که برای مردمک نوشته است، می‌گوید: چندان فرقی بین حجت‌الاسلام صدیقی با هر یک از پسران تازه‌بالغ دیروز و مردان طرفدار حقوق بشر و حقوق زنان امروز نمی‌بینم؛ غیر از اینکه او دست‌کم در آنچه هست و آنچه می‌گوید، یک‌رو تر است.

داستان‌های امام جمعه تهران و رابطه بین حجاب و زنا و زلزله هنوز ادامه دارد. در آن سر دنیا دختری دانشجو، کمپین «ممه‌لرزه» (Boobquake) راه می‌اندازد و ایرانیان سراسر دنیا، در شبکه‌های خبری مختلف می‌ببینند که حرف‌های امام جمعه تهران که هیچگونه ریشه منطقی و علمی ندارد، اسباب خنده مجریان و گزارشگران‌شان شده است.

«اهریمن‌انگاری» زنان و نسبت‌دادن تمامی بلایای آسمانی و زمینی، از زلزله و سیل گرفته تا جنگ و قحطی، نه تنها موضوع تازه‌ای نیست بلکه تاریخ درازی هم دارد. در همین سال‌های اخیر، بنیادگرایان مذهبی در استان آچه اندونزی، زنان را مسبب سونامی دانستند، و واعظان الجرایزی هم هر بار که زلزله‌ای می‌آید آن را به رفتارهای نامناسب زنان ربط می‌دهند. در دنیای مسیحیان و یهودیان و هندوهای بنیادگرا هم اوضاع به همین منوال است.

اما این یادداشت کوتاه نه درباره فرهنگ اهریمن‌انگاری زنان و نه رویکرد بنیادگرایان مذهبی به زن و بدن و ذهن زن است. این یادداشت کوتاه فقط برای تلنگر زدن به خودمان نوشته شده است؛ به مصداق سوزنی که باید به خودمان بزنیم در مقابل جوال دوزی که مثلا به حجت‌الاسلام صدیقی می‌زنیم.

ارتباطی که امام جمعه تهران بین حجاب و رفتار زنان با زلزله برقرار کرده، با هیچ توجیه منطقی و علمی هم‌خوانی ندارد اما بسیاری سیاستمداران، حتی بسیاری از روشنفکران و به تبع آنان آدم‌های عادی، بارها نسبت‌هایی به همین اندازه ضد زن، میان حجاب و رفتار زنان با ناهنجاری‌های عمومی برقرار کرده‌اند و هیچگاه این چنین از سوی جامعه مورد سرزنش یا تمسخر قرار نگرفته‌اند.

منظور من در اینجا مسئولان دولت احمدی‌نژاد نیست که ارسال اس‌ام‌اس‌های مستجهن از سوی زنان به همکاران مردانشان را از علل افزایش طلاق می‌دانند، یا روحانیون تندرویی که از روبنده، برای پاک‌کردن صورت مساله‌ای به نام زن دفاع می‌کنند.

منظور من خود شما هستید، بله، خود شما، آقایان! همه کسانی که اظهارات امام جمعه تهران را خلاف قواعد علمی ثابت‌شده در مورد علل وقوع زلزله دانسته‌اید و در یک بعد از ظهر مطبوع بهاری، چای را که مادراتان، زنتان، خواهرتان یا حتی دوست‌دخترتان جلویتان گذاشته، هورت کشیده‌اید و مفرح‌شده از صحبت‌های امام جمعه، زندگی و کارتان را ادامه داده‌اید بی آنکه حتی یک لحظه فکر کنید شما، خود شما نیز عضو همان باشگاهی هستید که امام‌جمعه تهران از بلندپایگان آن است. تعجب می‌کنید؟ می‌پرسید چرا؟!

همه ما زنان ایرانی، از همان سال‌های اول زندگی‌مان، حداقل در راه مدرسه، اگر نه در خانه، آزار جنسی را که با متلک‌های ظاهرا ساده شروع می‌شد و تا تعقیب و گریز، دستمالی و تهدید به تجاوز در کوچه‌های خلوت یا مکان‌های خیلی شلوغ بالا می‌گرفت، تجربه کرده‌ایم.

ترس از مردان، از نگاه‌شان و از این‌که دنبالت راه بیفتند، همواره فضای کوچه و خیابان را برای ما ناامن کرده است. و عاملان این آزار جنسی مدام، چه کسانی بودند؟ شما! بله، خود شما! به من نگویید که می‌توان در ایران پسری تازه به سن بلوغ رسیده بود و بزرگ و بالغ شد، بی آنکه به زنان متلک گفت؛ بی‌اغراق، این بخشی از روند بزرگ‌شدن برای مردان در ایران است. تجربه‌ای که بدون آن، مرد ایرانی، مرد نمی‌شود.

در عوض، در آن سوی دیگر، تذکرها و فشار مداوم خانوادگی، اجتماعی و سیاسی برای پوشاندن خود، و بیشتر پوشاندن خود، بدن خود، خنده‌های خود، شادابی و زیبایی کودکی و نوجوانی و جوانی خود و ذهن و تمایلات و خواسته‌های خود، بخشی از روند بزرگ‌شدن برای زنان در ایران است. روندی که اتفاقا شما آقایان، بله همین شما، حتی در آن هم سهیم هستید؛ حتی اگر نوجوانی بیش نباشید.

لطفا یک بار هم که شده جلو آینه بایستید و از خود بپرسید: اولین باری که به دختری متلک گفتم کی بود؟ اولین باری که به خواهرم، یا حتی به مادرم، یا دخترخاله‌ام یا دوست‌دخترم گفتم روسری‌ات را بکش جلو یا آرایش نکن جلوی هر مرد و نامرد غریبه، کی بود؟

می‌بینید؟! شوخی بامزه‌ای نیست: شما همان مرد و نامرد غریبه‌اید که خیابان را برای خواهر و مادر و دختر دیگران ناامن می‌کنید و در عین حال، همان مرد محرمی هستید که زن و خواهر و مادرتان را بیشتر و بیشتر می‌پوشانید تا از مرد و نامرد غریبه محفوظ بمانند و این عین همان کاری است که همان مرد و نامرد غریبه با زن و خواهر و مادر شما و زن و مادر و خواهر خودش به طور همزمان می‌کند. برایش هم توجیه دارید: مردها اینطوری‌اند! اصلا اینطوری به دنیا آمده‌اند! چشمشان دنبال زن‌هاست! هیزند! و اغلب، با وجود وجه منفی که این صفت دارد، وقتی به مردان نسبت داده می‌شود، با تسامح عمومی مواجه می‌شود. و از آن طرف هم لابد مردها ناموس‌پرستند و اسلام گفته که خودت را بپوشان. و باز هم سرکوب زنان در خانه، جنبه‌ای مثبت می‌یابد. و اگر روشنفکرتر باشی: من حال گشت ارشاد و آژان و آژان‌کشی ندارم! یا حوصله حرف مردم را ندارم!

خب امام‌جمعه «فلک‌زده» تهران هم که چیزی غیر از این نگفته که شما گفته‌اید و می‌گویید: گفته زن‌ها با بی‌حجابی‌شان فساد می‌آورند، چون باعث می‌شوند مردها تحریک شوند. و فساد، زلزله می‌آورد. گیرم دومین جمله را شما این‌طوری نمی‌گویید اما مثلا می‌گویید فساد چیز بدی است چون بی‌بندوباری می‌آورد و طلاق را زیاد می‌کند و انواع بلایای اجتماعی را دامن‌گیرمان می کند که کم از زلزله ندارد. و اگر نبود این توجیهات، چگونه دایره معیوب آزار جنسی روزانه زنان توسط مردان و افزایش فشار بر زنان برای رعایت حجاب و عفاف، در ظاهرا برای کم‌کردن آزار جنسی روزمره تداوم می‌یافت، بی آنکه اصل داستان دیده شود؟

چگونه می‌توانیم به گشت ارشاد، به طرح گسترش فرهنگ عفاف و حجاب، به سخنان امام جمعه تهران که برای گشت‌های ارشاد پشتوانه ایدئولوژیک می‌سازد و این قبیل نقد داشته باشیم، بی آنکه از خودمان بپرسیم چند بار نقش گشت ارشاد را در کنترل ذهن و بدن زنان زندگی‌مان بازی کرده‌ایم؟ چند بار با آزار جنسی زنان، با ساده‌پنداشتن عمل متداول متلک‌گویی، به بازتولید این تفکر که زن، یک سوژه جنسی است که اگر چون مرواریدی در صدف حفظ نشود، به یغما خواهد رفت کمک کرده‌ایم؟

می‌بینید؟ این ما فمینیست‌ها نیستیم که دنیا را به زن و مرد تقسیم می‌کنیم: دنیای ما کاملا و از قبل از این‌که به دنیا بیاییم، تقسیم شده است: شما متلک می‌گویید، ما متلک می‌شنویم؛ شما ما را در حجاب می‌کنید، ما در حجاب می‌رویم.

راه از میان بردن این تقسیم‌بندی، انکار آن نیست؛ تکرار جمله کلیشه‌ای زن و مرد هر دو انسانند و فرقی ندارند، مشکلی را حل نمی‌کند. دموکراسی روزی آغاز خواهد شد که شما، بله شما آقایان یاد بگیرید نه فقط جلو آینه بلکه در منظر عموم، به جای دفاع از حقوق زنان به مثابه امری بیرونی و انتزاعی، از تجربه واقعی، درونی و زمینی «خود» به عنوان یک «مرد» سخن بگویید و نقشی که در بازتولید ساختارهای تبعیض‌آمیز موجود داشته‌اید را به نقد بکشید.

دموکراسی و حقوق بشر، از هر یک از ما شروع می‌شود و نه از آدم‌هایی انتزاعی، که باید خودشان، نگاهشان و رفتارهایشان را اصلاح کنند تا ایران جایی بهتر برای زندگی‌کردن باشد.

تا آن زمان که امیدوارم چندان دور نباشد، راستش من چندان فرقی بین حجت‌الاسلام صدیقی با هر یک از پسران تازه‌بالغ دیروز و مردان طرفدار حقوق بشر و حقوق زنان امروز نمی‌بینم؛ غیر از اینکه او دست‌کم در آنچه هست و آنچه می‌گوید، یک‌رو تر است.

خبر - مردمک

دستگیری و بازجویی برخی از نمایندگان مجلس به دستور قوه قضاییه به اتهام فساد اخلاقی و یا همکاری با عباس پالیزدار، اعتراض برخی نمایندگان مجلس را نسبت به برخورد قوه قضاییه با این نمایندگان در پی داشته است.

برخی از نمایندگان مجلس طی نامه‌ای به ریاست مجلس شورای اسلامی، اعتراض خود را به برخی از برخوردهای قوه قضاییه با نمایندگان ابراز داشتند.

در این نامه که به امضای 120 نفر از نمایندگان مجلس هشتم رسیده است، نسبت به عملكرد اين قوه نسبت به احضار و بازجويي از برخي نمايندگان اعتراض شده است.

در این نامه از هیئت رییسه مجلس خواسته شده است که طبق آیین نامه داخلی مجلس«اقتدار و جايگاه مجلس» را حفظ و از آن دفاع نماید.

علی مطهری، نماینده مجلس شورای اسلامی، دراین خصوص گفت: طبق اصل 86 قانون اساسي هر نماينده‌اي بر انجام وظايف نماينده‌اي خود از مصونيت برخوردار است و تعقيب نمايندگان روش خاص خود را دارد و در جايي كه تعقيب لازم است بايد از طريق هيات رئيسه صورت گيرد.

مجلس و پرونده پالیزدار

آغاز اعتراضات نمایندگان مجلس هشتم از زمانی اوج گرفت که فاطمه آجرلو، نماینده مجلس، در خصوص پرونده عباس پالیزدار برای پاره‌ای از بازجویی‌ها به قوه قضاییه فرا خوانده شد.

مهدی کوچک زاده، امروز، در این خصوص در صحن علنی مجلس به ورود ماموران نيروي انتظامي به منزل يكي از نمايندگان زن در ساعت ‪ 12‬شب اشاره كرد و گفت: اين ورود با چه توجيهي انجام مي‌شود.

نماینده زن مورد نظر کوچک زاده، فاطمه آجرلو، نماینده کرج در مجلس هشتم است، که تا کنون به مدت 11 ساعت در دادستانی تهران به اتهام همکاری و مشارکت با عباس پالیزدار، مورد بازجویی قرار گرفته است.

آجرلو، هفته گذشته، طی اطلاعیه‌ای  در خصوص آشناییش با عباس پالیزدار اعلام کرد که هیچ ارتباطی سببی و نسبی با وی ندارد.

وی اظهار داشت: در اواسط دوره هفتم مجلس شورای اسلامی، نظرات نامبرده بعنوان کارشناس در حوزه تحقیق و تفحص از قوه قضاییه در مجلس شورای اسلامی مطرح و مورد بررسی قرار گرفت که به دلیل مشکلات اقتصادی ایشان و هشدار حراست مجلس شورای اسلامی، ترجیح داده شد ارتباط نامبرده قطع و از کارشناسان زبده‌تر در این حوزه استفاده شود.

یکی از همراهان آجرلو عنوان کرده است که وی تمام روزهای هفته گذشته برای بازجویی احضار شده است.

محمد دهقان نایب رئیس هیئت تحقیق و تفحص از قوه قضاییه با اشاره به همکاری کوتاه مدت پالیزدار با آجرلو بیان داشت : نه رئیس هیئت و نه من به عنوان نایب رئیس هیئت هیچ نامه ای را برای پالیزدار امضا نکرده ایم و تنها چند روز وی با یکی از نمایندگان خانم عضو هیئت همکاری داشتند.

دستگیری نمایندگان به اتهام مسائل اخلاقی

در اواخر عمر مجلس هفتم که گزارش تحقیق و تفحص مجلس از شورای اسلامی مورد بحث قرار گرفت، یکی از نمایندگان مجلس به اتهام مشکلات اخلاقی از سوی قوه قضاییه دستگیر شد. چندی پیش نیز یکی دیگر از نمایندگان مجلس هشتم به همین اتهام به قوه قضاییه فرا خوانده شد.

کوچک‌زاده، نماینده اصولگرای مجلس، همچنین از دستگیری دو نماینده مجلس در ارتباط با رفتارهای اخلاقی را مورد اعتراض قرار گرفت و اعلام کرد که وقتي جرمي اثبات نشده است، اينگونه نحوه اعلام، مجلس را زير سوال مي‌برد كه مجلس نماينده‌اي دارد كه رفتار غيراخلاقي انجام داده است.

برخی دستگیری دو نماینده مجلس به اتهام مسائل اخلاقی را واکنش قوه قضاییه به گزارش تحقیق و تفحص مجلس دانسته‌اند.

ظاهرا گزارش تحقیق و تفحص مجلس در خصوص قوه قضاییه، برخی افراد درون این قوه را متهم به انجام جرایمی کرده و خواستار محاکمه آن‌ها شده است.

گفته می‌شود نام‌هایی که عباس پالیزدار در خصوص فساد اقتصادی اعلام کرده است بر اساس گزارش ستاد تحقیق و تفحص مجلس بوده است که وی زمانی به عنوان مشاور با آن همکاری داشته است.
 

خبر - مردمک

سردار زارعی با سپردن وثیقه آزاد شده است. به گفته رییس‌کل دادگستری استان تهران در رابطه با اتهامات وارده به وی دلایل و شواهد کافی وجود نداشته است.

پس از گذشت تقریبا چهار ماه از بازداشت فرمانده سابق نیروی انتظامی استان تهران، رئیس كل دادگستری استان تهران از آزادی وی با قرار وثیقه 50 میلیون تومانی خبر داد.

سیدعلیرضا آوایی كه در جریان یك نشست مطبوعاتی با خبرنگاران سخن می گفت اظهار كرد: بخش عمده‌ای از اتهامات اخلاقی وی در دادگاه كیفری استان تهران رسیدگی شده و مدارك و اسناد ارایه شده برای محكومیت وی كفایت نمی‌كرده است.

در اسفند ماه گذشته سردار زارعی به دنبال طرح اتهام فساد اخلاقی علیه وی با یك درجه تنزل درجه بازنشسته و كمی بعد بازداشت شد.

سردار رضا زارعی از دو سال پیش فرماندهی نیروی انتظامی در سطح استان تهران را برعهده داشت و در واقع یكی از بلندپایه ترین مقامات کشور است كه در طی سال‌های اخیر با اتهام فساد اخلاقی روبرو و بازداشت می شود.

سردار زارعی همچنین مجری طرح ارتقا امنیت اجتماعی در شهر تهران بود که در جریان زنان بدحجاب از سوی ماموران پلیس تذکر دریافت می‌کردند و در بعضی موارد بازداشت می‌شدند.

از شایعات پیرامون اتهام زارعی ماجرای بازداشت نامبرده در یک خانه بود در شرایطی که وی با شش زن به سر می‌برده است.

با این وجود برخی از فرماندهان نیروی انتظامی از سردار زارعی دفاع كرده و از جمله احمدی‌ مقدم، فرمانده نیروی انتظامی طی یك برنامه زنده تلویزیونی گفت: بحث شش نفر نبوده و اساسا موضوع سوءاستفاده از مقام و موقعیت و هتك حرمت هم نبوده و حداكثر ایشان رفتاری خلاف شأن انجام داده كه موضوع هم شخصی بوده است.

كسانی كه از چگونگی شكل گیری اتهامات علیه زارعی انتقاد كرده اند عمدتا ادعای كار گذاشته شدن دوربین در دیوار خانه‌ای كه زارعی در آن سكونت كرده را خلاف شرع و غیرقانونی دانسته و به این ترتیب به چگونگی وارد شدن اتهام علیه زارعی اعتراض كرده اند.

گفته می‌شود این خانه متعلق به نیروی انتظامی بوده و زارعی از آن استفاده کرده است.

پرونده زارعی و شایعات پیرامون نقش رئیس قوه قضائیه

این شایعه پیرامون دستگیری فرمانده انتظامی استان تهران مطرح بوده است كه آیت الله شاهرودی رئیس قوه قضائیه در جریان فساد زارعی بوده و نقش اصلی را در دستگیری وی ایفا كرده است.

ادعا شده است كه سردار زارعی دارای پشتیبانانی در قوه قضایه بوده كه مانع برخورد با وی شده اند و به همین دلیل رئیس قوه قضایه راسا از نیروهای ضابط تحت امرش برای دستگیری زارعی استفاده كرده است.

در صورت صحت این امر، می توان گفت كه همچنان رئیس قوه قضائیه و جناح منتسب به وی در این قوه با مخالفانی جدی در جهت بهبود وترمیم وضعیت دستگاه قضایی مواجه هستند.

آیت الله شاهرودی هنگامی كه پس از محمد یزدی، ریاست قوه قضائیه را به دست گرفت گفت كه یك مخروبه را تحویل گرفته است.

چندی قبل نیز سنگسار یك مرد در زندان تاكستان علی رغم بخشنامه شاهرودی و دستور اكید وی برای توقف اجرای حكم سنگسار، باعث طرح این گمانه شد كه جریانی جدی در این قوه درصدد تخریب موقعیت شاهرودی و به چالش كشیدن رئیس این قوه است.

البته آیت الله شاهرودی تاكنون علنا به وجود احتمالی كارشكنی ها اشاره نكرده است اما با توجه به وجود شایعات مختلف در سطح افكار عمومی به نظر می رسد نتیجه و سرانجام پرونده رضا زارعی بر قضاوت افكار عمومی درباره میزان اقتدار رئیس این قوه در تضمین سلامت این دستگاه تاثیر بگذارد.