دیدگاه - گلاره خوشگذران

گلاره خوش‌گذران، فارغ التحصیل هنرهای زیبا از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، نگاهی دارد به آخرین آلبوم محسن نامجو، «الکی».

سال ۱۳۸۳ در فستیوال موسیقی زیرزمینی تهران اونیو صدای دیوانه‌ای را شنیدم که روی ریتم معروف گیتار «دیوار» پینک فلوید فریاد می‌زد «ما که پارس می‌کنیم، ما که رنج می‌بریم، ما که دم تکان می‌دهیم...» در ادامهٔ آهنگ، صداهایی انسانی و ساختگی از پارس سگ با صدای آواز و چهچه‌ای از دور در هم می‌آمیخت و صدایی پر اضطراب می‌گفت «من سگ ولگردم، در خیابان‌ها ولو...»

این شاید واضح‌ترین حافظهٔ من از خوانندهٔ «واق واق سگ» گروه ماد و‌‌ همان خوانندهٔ «بگو بگو» —اثری دیگر که‌‌ همان سال در مسابقهٔ تهران اونیو شرکت کرده بود—یا محسن نامجو بود. بعد از آن آهنگی از او شنیدم که نیمهٔ اولش در واقع‌‌ همان آهنگ «مردی که دنیا را فروخت» دیوید بویی بود که در آن روز‌ها در ایران به آهنگی از گروه نیروانا که سال‌ها بعد از بویی آن را خوانده بود بیشتر شناخته می‌شد. به حالت تدافعی‌ای که گرفته بودم تخفیفی دادم تا او را بیشتر بشنوم... با «جبر جغرافیایی» تمام لنگ در هوایی‌هایم را یاداور شدم و با «ترنج» دیگر مطمئن شدم که با همهٔ بدبینی و دودلی‌ای که نسبت به واژهٔ تلفیق و متعلاقتش داشتم و دارم، موسیقی محسن نامجو از دیوانگی‌ای حاصل می‌شد که دوستش می‌داشتم.

نامجو آن روز‌ها به معنای واقعی کلمه «آشفته می‌نمایید.» اما اهمیت او برایم به تدریج خودش را در خاص بودن انتخاب‌ها و ارجاعات مکرر شعر و موسیقی‌اش پیدا کرد؛ سورهٔ ضحی، محتوایش، معنایش، نوارهای تلاوت قرآن با صوت، «تلاوتی چند از کلام الله مجید» سر صف مدرسه و همهٔ بچه‌هایی که آرزو داشتند مثل عبد الباسط عبد الصمد بخوانند.

جسارت نامجو در ارائهٔ کارهای تجربی جدید برایم قابل تقدیر بود. چیزی که او را از دیگر هنرمندان (حتی حوزه‌های تجسمی و فیلم، نه تنها موسیقی) متمایز می‌کرد، جسارت او در عرضهٔ این کارهای تجربی بود، در فضایی که با وجود سانسور‌ها، سرکوب‌ها و هرچه زیرزمینی‌تر شدن همه چیز و کرختی حاصل از تمام این‌ها «دفترچهٔ ایده»‌های هنرمندان هر روز قطور‌تر می‌شدند؛ ایده‌هایی که غالباً هرگز منفذی برای راه باز کردن به عرصهٔ عموم نمی‌یافتند.

انگیزهٔ او از این کار چه بود یا این تصمیم تا چه حد آگاهانه و با در نظر گرفتن همهٔ جوانب و عواقب آن بود، نمی‌دانم—گاهی هنرمند دیوانه‌ترین و جالب‌ترین تصمیم‌هایش را نه در اوج آگاهی و بلوغ که از سر نادانی و خامی که غالباً موجب جسارت بیشتر می‌شود می‌گیرد.

اما آلبوم آخر محسن نامجو، «الکی» که ضبط یکی از اجراهای زندهٔ او بوده است و آهنگی که آلبوم نامش را از آن گرفته، برایم همچون سطح صیقل یافته‌ای می‌ماند که هنرمند جلوی روی خودش می‌گیرد تا در فضای اطراف صورتش، محیط بر نگاهش، چشم انداز گذشته و «شدنش» را مرور کند.

در بخش اول آهنگ «الکی» خواننده یا‌‌ همان شاعر، خود نظری دربارهٔ هر خط شعرش می‌دهد و موضوع جمله یا پرسش‌اش را «الکی» می‌خواند. این «الکی خواندن» را با مخاطبش هم در میان می‌گذارد و از او همراهی می‌طلبد. او در بخش دوم، داستان را دوباره روایت می‌کند؛ این بار دکلمه‌ای زمزمه‌وار که علی رغم استفاده از دوم شخص، بیشتر به حدیث نفس می‌ماند.

نمی‌دانم در این بین الکی گو و الکی پسند کدام‌اند؟ او که با زنی که پل ریکور می‌خواند—که نمی‌دانم چه جای تعجب دارد که زنی پل ریکور بخواند—خوابیده است کیست؟ همانی که پس از حسابرسی روشنفکر‌ها تشویق قابل توجهی از حاضران دریافت می‌کند؟ راستی به نظر نامجو روشنفکر کیست؟ نامجوی «آرامش با دیازپام ده» روشنفکر است یا الکی؟ یا هیچ کدام؟ یا شاید امروز الکی بودن‌‌ همان روشنفکر بودن است و سرآمده است آن روزگاری که «دانش روشنفکرانه» مایهٔ تفاخر و ویژه بودن و دانای کل بودن بود. این کیست که با رئیس وستینگ هاوس شام می‌خورد و ذهن نامجو را به خود مشغول کرده؟

الکی چیست؟ حدیث نفس یا شرح حال؟ نمی‌دانم. شاید خیلی اهمیتی هم نداشته باشد، اما خطاب به کیست؟ آن‌هایی که نزدیک به هیچ کدام از ارجاعات فرهنگ معاصر پس از انقلاب ایران را در شعر او درک نمی‌کنند چون حافظه‌ای و تجربه‌ای از آن ندارند؟ او که در استفاده از آنچه در موسیقی و هنر به «عاریه گرفتن» یا «سرقت ادبی» یاد می‌شود و صنعت آشنای تلمیح ید طولایی دارد. از ریف‌های شناخته شدهٔ آهنگ‌های راک تا شعر نرودا، سورهٔ قرآن و حوادث و اخبار معاصر ایران و غیر؛ ارجاعاتی که برخی بدیهی‌تر و برخی دیگر، ظریف‌تر هستند.

نامجو امروز بر فراز کو‌هها، کنار دریا و در تپه‌های آمریکای شمالی می‌ایستد، عینک آفتابی به چشم، دست‌هایش را باز می‌کند و در ویدئوی خوش رنگ و لعابش، دوباره ترنج را می‌خواند. آلبوم ضبط شدهٔ کنسرتش را برای فروش می‌گذارد و از مردم بار‌ها می‌خواهد که آن را «خریداری» کنند و از آن‌ها به خاطر دانلود غیرقانونی آن گلایه می‌کند. (گویی‌‌ همان نیروانا‌ها و دیوید بویی‌ها و لئونارد کوهن‌هایی که که روزی در ایران همین امثال من و ما گوش می‌دادیم، بالایش یک ریال پول داده بودیم.) یا شاید حرفش خطاب به «آن مردم» نیست، بلکه «این مردم»؛ آن‌هایی که به کنسرت‌هایش می‌روند و با استهزای او از جمع و تفریق و ضرب و تقسیم روشنفکران همدل می‌شوند و می‌خندند. آن‌ها که توان خرید آلبوم و بلیت‌های کنسرت‌های او را دارند و از «هنر» نه حمایت، که آن را «ساپورت» می‌کنند: روایت «نسلی بی‌آرمان»، قصهٔ آدم‌هایی «ماتحت گشاد و دل آزرده» برای کسانی که نه هزاران کیلومتر که هزاران «مایل» از آن فرهنگ و آن روز‌ها و آن زندگی‌ها دور‌اند.

اگر امروز مهاجران نسل قبل به صداهای جوان‌تر و معاصر ایران متوسل می‌شوند تا روایتشان از اوضاع و احوال و سرگذشت آدم‌ها در آن مملکت را رنگ و بویی نو و «واقع گرایانه» ببخشند، چه چشم امیدی است به هنرمندان مهاجر نسل ما با روایت‌های محافظه کارانه‌ای که هر روز رنگ می‌بازند و صداهایی که در انزوای بحران زدهٔ مهاجرت، دورگه بودن بلوغشان را پشت سر می‌گذارند تا صیقل بیایند و «آرام» شوند؟ «لیست دموع عینی هذا لنا العلامه»

گزارش - مردمک

پس از اعتراض‌های یک گروه اسلامگرا دولت مالزی اعلام کرد که کنسرت محسن نامجو، خواننده ایرانی، لغو شده است.

محسن نامجو، خواننده ۳۴ ساله ایرانی و از چهره‌های خبرساز موسیقی، که آهنگ‌های او تلفیقی از موسیقی سنتی، جاز و پاپ است، قرار بود جمعه ۱۸ فوریه (۲۹ بهمن) در کوالالامپور، پایتخت مالزی، کنسرت برگزار کند.

ریس یاتیم، وزیر اطلاعات، ارتباطات و فرهنگ مالزی، به روزنامه استار گفته است که دولت به کنسرت محسن نامجو مجوز نخواهد داد زیرا این کنسرت مناسب شرایط دینی و فرهنگی این کشور نیست.

حزب اسلامگرای مالایی «پس» که یک حزب اسلامی محافظه‌کار در مالزی است خواستار لغو کنسرت محسن نامجو شده بود.

نصرالدین حسن طنطاوی، رئیس شاخه جوانان حزب «پس» با صدور بیانیه‌ای گفته است: محسن نامجو به دلیل تمسخر اسلام و قرآن در کارهای قبلی خود، شهرت دارد و به همین دلیل حضور او در مالزی موجب رنجش مسلمانان خواهد شد.

براساس گزارش رسانه‌های ایران محسن نامجو در سال ۲۰۰۹ به دلیل «اجرای تمسخر‌آمیز آیات قرآن» در یک آهنگ به پنج سال حبس محکوم شده بود.

در شهریور سال ۸۷ عباس سلیمی، قاری قران، گفته بود که محسن نامجو آیاتی از قرآن را به شکل توهین‌آمیز در یکی از ترانه‌هایش خوانده است و به دادستان وقت عمومی انقلاب شکایت کرده بود.

خبرگزاری قرآن ایران، ایکنا، در آن زمان اعلام کرد که این خواننده گفته است قربانی «پخش غیرمجاز» اثر خود در اینترنت شده است.

هم‌زمان با اعلام لغو کنسرت آقای نامجو ازسوی دولت مالزی شرکت «مینی تی وی و مینور آسیا»، اسپانسر این کنسرت در مالزی، اعلام کرد که  مجوز رسمی صادرشده ازسوی مقامات مربوطه به دلایل مسائل امنیتی لغو شده است.

محسن نامجو، سنت‌شکن

محسن نامجو خواننده، شاعر و آهنگساز در اسفندماه 1354 در تربت جام به دنیا آمد. موسیقی را در نوجوانی با آواز آغاز كرد و ردیف موسیقی ایرانی را از شاكری و نصرالله ناصح‌پور آموخت و تحصیل موسیقی را در دانشكده هنرهای زیبای تهران ادامه داد اما پس از مدتی تحصیلات دانشگاهی را رها کرد.

آقای نامجو در تابستان ۱۳۸۶ مجوز نخستین آلبوم خود را با نام «ترنج» از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کرد. آلبوم «آخ» نیز نخستین آلبوم محسن نامجو پس از مهاجرت او از ایران است. 

پس از انتخابات ریاست جمهوری دوره دهم در ایران محسن نامجو درحمایت از معترضان به نتیجه انتخابات ویدئو کلیپی به نام «بیابان» ساخت و آن را به «همه مردم ایران» تقدیم کرد. 

روزنامه نیویورک تایمز نیز نوشته بود: برخی محسن نامجو را یک نابغه و نوعی باب دیلن ایران نام می‌برند  و می‌گویند که موسیقی انتقادی او بازتاب نومیدی و سرخوردگی جوانان ایران است. اگرچه برخی منتقدان او می‌گویند که موسیقی نامجو موجب تمسخر موسیقی اصیل و کلاسیک ایرانی است زیرا او همواره این موسیقی را با جاز، بلوز و راک غرب تلفیق می‌کند.

محسن نامجو هیچ‌گاه موفق نشد در ایران کنسرت برگزار کند اما پس از مهاجرت از کشور برای نخستین بار در واشنگتن دی سی، نیویورک، سن دیه گو، لس‌آنجلس و سانفرانسیسکو کنسرت‌هایی برگزار کرد.
 

«گلادیاتورها»، ویدیو کلیپ جدیدی است با برداشتی آزاد از قسمت دوم آهنگ «فقیه خوشگله» محسن نامجو، به کارگردانی مصطفی هروی که بر خروجی وبسایت رادیو زمانه قرار گرفته است:

Gladiatorha,Mohsen Namjoo by Mostafa Heravi 2010 from Mostafa heravi on Vimeo.

با این که دو سه روزی بیشتر از انتشار آلبوم جدید محسن نامجو به نام «آخ» در اروپا نمی‌گذرد، چندین و چند بار در گوش من تکرار شده است و هر بار لحظه‌های تازه‌ای را در آن پیدا می‌کنم که باز و باز به آن گوش می‌دهم.

آلبوم جدید نامجو این‌بار با همکاری چند نوازنده و همراهی پیانو و صدای گلشیفته فراهانی ضبط شده است و همه این عوامل علاوه بر شعر و موسیقی آن که فضای همیشگی مخصوص نامجو را می‌سازد حال و هوای خوبی را برای شنونده به ارمغان می‌آورد.

با وجود این که چند قطعه آن را پیش از این شنیده بودم اما گوش سپاردن به آن‌ها هم برایم تازگی داشت. به نظر می‌رسد در این آلبوم حضور سازهای ایرانی پررنگ‌تر از تلفیق‌های همیشگی است که نامجو را برجسته کرده است.

نامجو در «آخ» قطعه «شمس» خود که دردسرهایی برایش به دنبال داشت را هم اجرا کرده است و اجرای آن خیلی به دل می‌نشیند.

او در این آلبوم بی‌اعتنا به اتفاقات ماه‌های اخیر ایران هم نبوده است و شاید قطعه «گلادیاتورها» واکنش مستقیمی باشد به همه آن چه گذشت.

نظرها درباره موسیقی و شعر نامجو که بی‌شک اتفاقی در موسیقی ایران بود یا موافق است و یا مخالف. عده‌ای او را پدیده سال‌های اخیر موسیقی ایران می‌دانند و ابتکار او در تلفیق موسیقی ایرانی و غربی را می‌ستایند و عده‌ای ساختارشکنی‌های او را محکوم می‌کنند.

فارغ از برخوردهای سلیقه‌ای با اثر هنرمند، امروز نامجو به سمت پخته شدن پیش می‌رود و داشتن ارکستری در «آخ» گویای همین امر است.

«آخ» هر چند می‌توانست بارها بهتر از آن‌چه به بازار آمد باشد اما دلنشین است و این روزها با حال و هوای ما سازگار.

امشب به همراه گروه خود در میلان هم کنسرتی برای معرفی آلبوم جدیدش برگزار کرد که حضور گلشیفته فراهانی بر روی سن لطف خاصی به آن بخشیده است.

ویدیوها را می‌توانید اینجا ببینید:
 

عصر ارتباطات و سهولت ارسال تصاویر و ویدئو انصافا دنیا را متحول کرده است.

چند روز قبل خبر آمده بود که محسن نامجو در جشنواره فیلم ونیز اجرا خواهد داشت. دیروز محسن نامجو آخرین اثر خود را در این جشنواره را اجرا کرد و به فاصله کوتاهی ویدئوی این اجرا که با دستگاه موبایل (به احتمال زیاد) ضبط شده است در یوتویوب قرار گرفت.

آن‌طور که از تبلیغی که از این ویدئو منتشر شده بود، به نظر می‌رسید، گلیشفته فراهانی در اجرای اثر جدید نامجو همکاری کرده است.

عکس‌های مربوط به این اجرا را در بی.بی.سی فارسی ببینید.

در ویدئو منتشر شده از ونیز تصویر گلیشفته به وضوح مشخص نیست.

در زیر ویدئو تبلیغاتی و ویدئو منتشر شده از برنامه ونیز آمده است.

ویدیوی تبلیغاتی بالا خبر از آن می دهد که محسن نامجو خواننده جوان ایرانی جمعه 20 شهریور ماه، شب قبل از اختتامیه شصت و دومین جشنواره بین المللی فیلم ونیز در این جشنواره به اجرای برنامه می پردازد.

نامجو توضیح داده است که در این برنامه مخلوطی از تک نوازی قطعه های قبلی و اجرای قطعه های آلبوم جدیدش با ارکستر را اجرا خواهد کرد.

در ویدیوی تبلیغاتی این برنامه تصویر گلشیفته فراهانی نیز به عنوان یکی از هنرمندانی که وی را در این برنامه همراهی می کنند به چشم می آید.

این خواننده جوان به تازگی کار بر روی آلبوم جدید خود با عنوان «آخ» را به پایان رسانده است که اوایل پاییز در خارج از ایران منتشر خواهد شد.

خبر - مردمک

در وب‌سایت رسمی انتشارات کتاب کاروان درباره اجرای صوتی کتاب کیمیاگر توسط محسن نامجو آمده است که نامجو در این اثر کوشیده تا یکی از درونمایه‌های اصلی کتاب را که «وحدت وجود» است، در اجرایش به کار گیرد و روایت خود را از این اثر پائولو کوئلیو ارائه کند.

آلبوم موسیقی «کیمیاگر» با صدا و موسیقی محسن نامجو در بیستمین سال انتشار کتاب کیمیاگر اثر پرفروش پائولو کوئیلو، روانه بازار موسیقی ایران شد.

آلبوم کیمیاگر توسط موسسه نوین کتاب گویا و با همکاری انتشارات کاروان منتشر شده و شامل پنج سی‌دی صوتی، یک سی‌دی ام.پی.3 و یک جلد کتابچه است.

این آلبوم دومین اثر محسن نامجو پس از آلبوم «ترنج» است مجوز انتشار می‌گیرد.

آلبوم ترنج در سال 86 توسط موسسه فرهنگی هنری آوای باربد و با همکاری حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی منتشر شد.

در وب‌سایت رسمی انتشارات کتاب کاروان درباره اجرای صوتی کتاب کیمیاگر توسط محسن نامجو آمده است که نامجو در این اثر کوشیده تا یکی از درونمایه‌های اصلی کتاب را که «وحدت وجود» است، در اجرایش به کار گیرد و روایت خود را از این اثر پائولو کوئلیو ارائه کند.

نامجو در کیمیاگر نقش بیش از سی شخصیت کیمیاگر را به صورت نمایشی اجرا کرده و نزدیک به شصت دقیقه موسیقی اصیل برای آن ساخته است.

فاطمه محمدی، مدیر موسسه نوین گویای هنر می‌گوید: هدف اوليه اين بود كه آقای نامجو تنها موسيقی كار را بنويسد، اما در ميانه‌‌های كار متوجه شديم كه صدای غيرموسيقایی و در قالب دكلمه و شعر آقای نامجو هم از ساختار و بافت بسيار خوبی برخوردار است و خوانش شعری ودرک او از ادبيات هم بسيار بالا است.

تهیه کنندگان این مجموعه به محسن نامجو پيشنهاد کردند که شعر آن را هم در استوديو بخواند.

فاطمه محمدی از چند سال پیش تصمیم گرفته است برای برخی کتاب‌های مهمی که میان مردم جا باز کرده‌اند، موسیقی تولید کند تا علاقه‌مندان بتوانند به این آثار گوش دهند.

این موسسه پیش از این کتاب سخنگوی «نامه‌های عاشقانه یک پیامبر» اثر جبران خلیل جبران را با صدای پیام دهکردی و شهین نجف‌زاده و با همکاری انتشارات کاروان منتشر کرده است.

داستان انسان و رویاهایش

تا کنون بیش از صد میلیون نسخه از کتاب کیمیاگر اثر پائولو کوئیلو، نویسنده برزیلی در سراسر جهان به فروش رسیده و به عنوان کتابی که در زمان حیات نویسنده به بیشترین تعداد زبان‌ها ترجمه شده، در کتاب رکوردهای گینس ثبت شده است.

این کتاب که در سال 1988 نوشته شد، کتابی نمادین است و مطالعات یازده ساله کوئیلو را درباره کیمیاگری به شکل داستانی استعاری در بر می‌گیرد.

موفقیت کیمیاگر در ایالات متحده را آغاز فعالیت بین‌المللی کوئیلو می‌دانند تا جایی که در سال 1993 شرکت برادران وارنر امتیاز ساخت فیلم از روی این کتاب را خرید.

کیمیاگر در سال 1993 در صدر کتاب‌های پرفروش اسپانیا و در سال 1994 در فهرست پرفروش‌های فرانسه قرار گرفت و در سال 2002 تمام رکوردهای فروش آلمان را شکست.

کیمیاگر و دیگر آثار کوئیلو در ایران طرفداران زیادی دارد، و در زمان سفر پائولو کوئیلو در سال 2000 به ایران، هزاران کتاب‌خوان ایرانی در کنفرانس‌ها و مراسم امضای کتاب او در تهران و شیراز شرکت کردند.

کوئیلو با انتشارات کاروان در ایران قرارداد همکاری بست و با این که ایران معاهده بین‌المللی کپی‌رایت را امضا نکرده است، از این انتشارات ایرانی حق تالیف گرفت.

خبر - مردمک

عباس سلیمی، قاری و مجری مسابقات قرآن از محسن نامجو به قاضی مرتضوی، دادستان عمومی انقلاب شکایت کرده است. سلیمی ادعا می‌کند که محسن نامجو آیاتی از قرآن را به شکل توهین‌آمیز در یکی از ترانه‌هایش خوانده است.

عباس سلیمی از محسن نامجو به دلیل آنچه آن را «قرائت توهین‌آمیز آیاتی از قرآن و انتشار آن» دانسته، به دادستان عمومی انقلاب شكایت كرد.

چندی پیش قطعه‌ای موسیقی از محسن نامجو در سایت‌های اینترنتی منتشر شد كه در آن آیه‌هایی از قرآن به شكلی غیرمتعارف قرائت شده‌بود.

سلیمی، قاری و مجری مسابقات قرآن در شكواییه‌ای كه تقدیم قاضی مرتضوی دادستان عمومی و انقلاب تهران كرده‌، خواستار رسیدگی به آنچه توهین به قرآن می‌داند، شده است.

متن این شكواییه به شرح زیر است:

جناب آقای مرتضوی

دادستان عمومی و انقلاب تهران

با اهدا سلام و تحیت، چندی است كه خواننده‌ای به نام محسن نامجو، برخی از آیات قرآن كریم را به‌نحوی سخیف و موهن، و در قالب موزیكال اجرا نموده‌ كه در سایت متعلق به مشارالیه قابل رویت و استماع است.

از آن جا كه عمل ارتكابی توسط مشارالیه از مصادیق بارز استخفاف دین و قرآن به‌شمار می‌آید، ضمن اعلام جرم علیه نامبرده، تقاضای رسیدگی و مجازات وی را دارم.

با سپاس

خادم‌القرآن، عباس سلیمی

خبرگزاری قرآنی ایران، ایکنا موارد زیر را از موجبات اعتراض جامعه قرآنی کشوردانسته است:

وهن آیات متعالی و متبركه قرآن كریم از طریق آمیختن آیات با موسیقی كه این كار بر اساس نظر مراجع و احادیث معتبر، حرمت شرعی دارد؛عدم رعایت شان و حرمت متعالی آیات الهی در لحن و نوای قطعات یادشده و قرائت اشتباه آیات الهی.

با وجود این، شکایت از محسن نامجو در این زمان کمی عجیب به نظر می رسد زیراکه حدود یک سال از انتشار این اثر در وب سایت‌های اینترنتی می گذرد و این اثر در دسترس همگان قرار داشته است.

قانون در این مورد چه می‌گوید

به موجب ماده 513 قانون مجازات اسلامی «هركس به مقدسات اسلام و یا هر یك از انبیاء عظام یا ائمه طاهرین (ع) یا حضرت صدیقه طاهره (س) اهانت نماید اگر مشمول حكم سب النبی باشداعدام می شود و در غیر این صورت به حبس از یك تا پنج سال محكوم خواهد شد.»

اینکه مصداق این اهانت‌ها چه باشد را مجلس شورای اسلامی بدین صورت اعلام کرده است: از نظر مقررات كیفری اهانت و توهین و … عبارت است از بكاربردن الفاظی كه صریح یا ظاهر باشد و یا ارتكاب اعمال و انجام حركاتی كه با لحاظ عرفیات جامعه و با درنظر گرفتن شرایط زمانی و مكانی و موقعیت اشخاص موجب تخفیف و تحقیر آنان شود و با عدم ظهور الفاظ توهین تلقی نمیگردد.

قانون فوق مشتمل برماده واحده در جلسه علنی روز یكشنبه مورخ چهارم دی ماه یكهزار و سیصد و هفتاد و نه مجلس شورای اسلامی تصویب و در دی ماه 1379 به تایید شورای نگهبان رسیده است.

محسن نامجو هنرمندی سنت‌شکن

محسن نامجو خواننده، شاعر و آهنگساز در اسفندماه 1354 خورشیدی در تربت جام به دنیا آمد. موسیقی را در نوجوانی با آواز آغاز كرد و ردیف موسیقی ایرانی را از شاكری و نصرالله ناصح‌پور آموخت و تحصیل موسیقی را در دانشكده هنرهای زیبای تهران ادامه داد.

آشنایی بیشتر با موسیقی جهان و درك عمیق‌تر از آن میان اندیشه‌ای او و نگاه جاری و حاكم بر آموزش موسیقی در دانشگاه، تضاد و تعارضی را برانگیخت و نامجو نهایتا در بهمن ماه 1376 تحصیل در دانشگاه را رها کرد.

او پس از آن به تجربه موسیقی را در حوزه‌های جدیدی تجربه کرد و سبک خود را آفرید. حاصل کار او نتیجه تلفیقی محتوایی از انواع موسیقی چون موسیقی کلاسیک ایرانی و جاز و بلوز و راک است.

نامجو و آلبوم ترنج

اولین آلبوم نامجو مجموعه ترنج بود که در ابتدا موفق نشده بود تا مجوز انتشار آن را از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کسب کند. با این حال این آلبوم به صورت غیرمجاز در بین علاقمندان او کپی و پخش شده بود.

سرانجام در تابستان سال 1386 این آلبوم مجوز خود را وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کرد. با وجودی که نسخه های کپی غیر مجاز آن در بین مردم به صورت وسیعی ردو بدل می‌شد، آلبوم مجاز ترنج در نخستین روز انتشار آن رکورد فروش سی دی در یک روز را به میزان 30 هزار نسخه شکست.

در این آلبوم قطعاتی چون ترنج بر اساس شعری از خواجوی كرمانی، «رو سر بنه به بالین» از مولانا و باباطاهر، «تلخی نكند» از مولانا، «واوا لیلی» از باباطاهر، «ترسم كه و دل می‌رود» از حافظ و «در میان جان» از عطار به چشم می خورد.

گفتنی است که محسن نامجو به زودی سری کنسرت های خود را در پنج شهر بزرگ آمریکای شمالی آغاز کرده و به صورت تک نفره به اجرای موسیقی خواهد پرداخت.