خبر - مردمک

قایقی حامل ۲۵۰ پناهجوی ایرانی، افغان، عراقی و ترک که قرار بود به استرالیا بروند، شنبه،۲۶ آذرماه، در ۹۰ کیلومتری اندونزی واژگون شد.

هنوز آمار دقیقی از تعداد نجات‌یافتگان منتشر نشده، اما بعضی منابع خبری گفته‌اند که تنها ۷۰ نفر از سرنشینان این قایق زنده مانده‌اند. در میان آنها دو کودک هشت و ۱۰ ساله،  پنج ساعت پس از حادثه پیدا شده‌اند.

در همین حال، یک افسر پلیس ساحلی که عملیات نجات را سرپرستی می‌کند، به خبرگزاری‌ها گفته که قایق بیش از دو برابر ظرفیتش مسافر داشت.

به گفته او، وقتی موج‌ها به قایق برخورد کردند، مسافران وحشت‌زده همدیگر را هل دادند و باعث نوسان دوباره قایق شدند. سرانجام قایق در آب‌ها ناپدید شد. با گذشت یک روز از این حادثه،  مقامات امیدشان را به نجات سایر مسافران از دست داد‌ه‌اند.

مجمع‌الجزایر اندوزی با ۲۴۰ میلیون نفر جمعیت، ۱۸۰۰ جزیره و هزاران مایل ساحل بدون سرکشی دارد که این کشور را به عنوان نقطه‌ای کلیدی برای مهاجرت غیرقانونی تبدیل کرده است.

خیلی‌ها پا به این سفر خطرناک با قایق‌های کهنه و ناامن می‌گذارند تا به استرالیا برسند، جایی که عملا باید سال‌ها را در ساختمان‌های قرنطیقه پرجمعیت بگذارنند.

به گفته پلیس، پناه‌جویان قایق غرق شده، چند روز قبل بدون هیچ‌گونه مدرک مهاجرت قانونی از جاکارتا پایتخت اندونزی عازم این سفر شده بودند.

عصمت آدینه، یکی از بازماندگان این حادثه، به خبرگزاری آنتارا گفته است که وقتی قایق شروع کرد به تکان خوردن، سرنشینان این‌قدر فشرده شده بودند که جایی برای گریز نداشتند.

این مهاجر افغان ۲۴ ساله گفت که این اتفاق قایق را «ناپایدارتر» کرد و به گفته او کسانی که نجات پیدا کردند به لاشه‌های قایق چنگ زدند تا ماهیگیران محلی آمدند و آن‌ها را نجات دادند. او گفت که دست‌کم ۵۰ کودک در بین پناهجویان غرق شده بودند.

سال گذشته در همین روزها یک قایق حامل ۷۰ سرنشین از پناهجویانی که عازم استرالیا بود، در جزیره‌ای در اقیانوس هند غرق شد و در نتیجه این حادثه ۲۷ نفر جان باختند. اکثر سرنشینان آن قایق ایرانی و عراقی بودند.

سرنشینان قایقی که دیروز غرق شد، همچون سرنشینان قایق سال قبل به مقصد جزیره کریسمس در اقیانوس هند در حرکت بودند. جزیره کریسمس جزیره دورافتاده‌ای است که به استرالیا تعلق دارد و در ۳۶۰ کیلومتری جنوب جاوای اندونزی و دو هزار و ۶۰۰ کیلومتری استرالیا واقع است.

این جزیره که مرکز اصل رسیدگی به درخواست پناهجویان استرالیا است در حال حاضر، مقصد مهاجران غیرقانونی از کشورهای جنگ‌زده ازجمله افغانستان است که با پرداخت پول به قاچاقچیان انسان عازم این جزیره می‌شوند.

در سال‌های اخیر بسیاری از پناهجویان از ایران، عراق و برمه از راه اندونزی به سمت استرالیا رفته‌اند. آنها معمولاً سوار قایق‌های سبکی شده‌اند که برای سفرهای دریایی دوردست مناسب نیست.

گزارش - فتانه کیان‌ارثی

سه هفته پیش و در روزهای پایانی آذر ماه، یک کشتی چوبی حاوی پناهجویان ایرانی، افغان و عراقی در اثر توفان و برخورد با صخره‌های جزیره‌ کریسمس، در هم شکست و غرق شد.

جزیره‌ کریسمس، در 2600 کیلومتری شمال غربی استرالیا و در 360 کیلومتری جنوب جاکارتا پایتخت اندونزی قرار دارد و در ‌سال‌های اخیر، مقصد بسیاری از پناهجویان خاورمیانه به خصوص ایرانیانی بوده است که قصد داشتند، خود را به استرالیا برسانند.

در دو سال گذشته، چندین بار قایق‌های حامل پناهجویان ایرانی، کرد و افغان در آب‌های شمال استرالیا دچار حادثه شده‌اند. پناهجویانی که در راه رسیدن به مقصد نهایی خود دچار سانحه شده‌اند، عمدتاً بدون نام و نشان باقی می‌مانند چرا که یا خروج غیرقانونی از کشورشان داشته‌اند یا با وجود خروج قانونی، مشخصات‌ آنها به طور رسمی در جایی ثبت نشده است.

قایق‌هایی که پناهجویان را از اندونزی به جزیره‌ کریسمس منتقل می‌کنند، بیشتر چوبی و قدیمی‌ هستند و اتاقک‌های چوبی روی عرشه‌ آن‌ها، غالباً با پارچه و نایلون پوشانده می‌شوند تا سرپناهی برای پناهجویان مسافر باشد. این کشتی‌ها هیچ‌یک از امکانات و تجهیزات امنیتی برای سفرهای دور دریایی را ندارند.

بیشتر پناهجویان ایرانی و نیز افغان‌ها و عراقی‌ها با پرداخت هزینه‌های کلان و از راه‌های غیرقانونی خود را به استرالیا می‌رسانند. هزینه‌ سفر غیرقانونی از اندونزی به استرالیا، دست‌کم 3000 دلار است. قاچاقچیان فعال در جابه‌جایی پناهجویان از مالزی و اندونزی به استرالیا نیز بیشتر ایرانی، افغان یا پاکستانی‌تبار هستند و بیشتر آنان تابعیت استرالیایی یا نیوزیلند دارند. کمتر پناهجویی در راه سفر طولانی به استرالیا می‌تواند بدون مخاطره یا از دست دادن تمام اندوخته‌اش به مقصد برسد. بیشتر پناهجویان بارها و بارها پول به قاچاقچی‌ها می‌دهند و خبری از سفر و اعزام به مقصد نمی‌شود.

4200 نفرشان خود را به استرالیا رساندند

اداره‌ مهاجرت استرالیا اعلام کرده است که تنها در سال 2010، نزدیک به 4200 پناهجوی ایرانی، عراقی و افغان خود را به استرالیا رسانده‌اند. اما سازمان بین‌المللی مهاجرت (IOM) می‌گوید که قطعاً تعداد بی‌شماری هم باوجود پرداخت دستمزد زیاد به قاچاقچیان در بین راه گیر افتاده‌اند یا توسط پلیس اندونزی و مالزی دستگیر شده‌اند.

نکته‌ قابل توجه این است که رسیدن به جزیره‌ کریسمس یا حتی پا گذاشتن به خاک استرالیا، پایان این قصه‌‌ دردناک پناهجویی نیست. اغلب‌ پناهجویان به محض ورود به جزیره کریسمس به اتهام ورود غیرقانونی به زندان منتقل می‌شوند و اگر خوش‌اقبال باشند، در یکی از اردوگاه‌های پناهندگی استرالیا اسکان داده می‌شوند. شرایط داخلی این اردوگاه‌های پناهندگی، مدت‌هاست که توجه کارشناسان محلی و جهانی را به خود جلب کرده است.

بازداشتگاه‌ها و اردوگاه‌های پناهندگی استرالیا بیشتر در خارج از محدوده‌ شهری واقع شده‌اند و امکانات بهداشتی، درمانی و زیستی خیلی جزئی دارند. بیشتر ارودگاه‌های پناهندگی، مشکل کمبود آب و امکانات درمانی دارند. کودکان و زنان بیمار نیز همواره با مشکل دسترسی‌نداشتن به دارو و وسایل بهداشتی دست به‌گریبان هستند.

تالمات روحی شایان در اردوگاه پناهندگی

یکی از معروف‌ترین پرونده‌های قضائی کشور استرالیا در سال‌های اخیر نیز به ماجرای یکی از این خانواده‌های پناهنده مربوط می‌شود. «شایان بدرایی»، کودک خردسال ایرانی، در سال 2000 میلادی (1379 شمسی) به همراه پدر و مادر و خواهر کوچکش شبنم وارد استرالیا شد. او در سال‌های اول اقامتش در این کشور، به دلیل زندگی شبانه‌روزی در اردوگاه‌های پناهندگی بارها و بارها شاهد صحنه‌هایی از جمله خودکشی، خودزنی و خشونت پناهجویان بود. شایان که از نظر روحی شدیدا آسیب دیده است، بارها و بارها در بیمارستان و بخش‌ روانی کودکان بستری شده است.

او تنها در فاصله‌ ماه مارس تا اوت سال 2002 (اسفند 80 تا مرداد 81) بیش از 70 بار مورد معاینه پزشکی قرار گرفت تا پزشکان بتوانند دریابند که آسیب‌های روانی تا چه اندازه جدی و خطرناک بوده‌ است. وکیل خانواده بدرایی با استناد به همین شرایط از دولت استرالیا شکایت کرد و توانست بابت خسارات روحی و روانی وارد شده به شایان بدرایی، غرامت بگیرد.

شماری از پناهجویان و پناهندگان دیگر ایرانی‌تبار مقیم استرالیا نیز در گفت‌وگو با مردمک، از شرایط آزاردهنده زندگی‌ خود گفتند. به گفته این عده، «وضع پناهجویان به قدری بد است که صدای مردم استرالیا نیز در آمده‌ است. هر بار که کشتی گم می‌شود و زنان و کودکان در آب‌های اطراف استرالیا غرق می‌شوند یا پناهجویان دست به اعتصاب غذا می‌زنند، دوباره زنگ‌های خطر به صدا در می‌آیند. اما متاسفانه، وضع تفاوت چندانی نکرده است.»

«در فیلم‌ها هم ندیده‌اید»

نازنین، یکی از زنان پناهجوی ایرانی که دو سال و نیم در دو اردوگاه پناهندگی استرالیا زندگی کرده است، در گفت‌وگو با مردمک می‌گوید: «تصور فضایی که ما در آن زندگی می‌کردیم برای شما غیرممکن است. من خیلی از شب‌ها از ترس جانم تا صبح بیدار می‌ماندم. شرایط زندگی‌ من آن قدر بد بود که بارها به فکر بازگشت یا خودکشی افتادم. چندین بار به دلیل ابتلا به بیماری‌های عفونی به سختی مریض شدم. دسترسی به پزشک و دارو آن قدر سخت است که باورکردنی‌ نیست.»

او ادامه می‌دهد: «من و خواهرم در کمپ وومرا در جنوب استرالیا ساکن بودیم. صحنه‌های تکان‌دهنده‌ای که ما دیده‌ایم حتی در فیلم‌های سینمایی هم اتفاق نمی‌افتند. در سالن همگانی و جلوی چشمان ما یک پناهجو اقدام به خودکشی و زدن رگ‌ دستش کرد. من هفته‌ها بعد از آن خواب نداشتم. خواب‌هایم پر از کابوس بود.»

نسیم، خواهر نازنین اضافه می‌کند: «غذای بد، تختخواب شکسته، اتاق‌های کثیف و بدبو مرا آن قدر آزار نداد که بلاتکلیفی و فشار روحی، همین که نمی‌دانستم چه موقع به پرونده‌ام رسیدگی می‌شود و عاقبت کارم چه خواهد بود، دیوانه‌ام می‌کرد. نه امکانی برای آموزش زبان داشتم و نه راهی برای آشنایی با جامعه و مردم. احساس می‌کردم در زندان هستم.»

پناهجوی دیگری به نام بهزاد به مردمک می‌گوید: «من تا حالا دست‌کم دوبار باید مُرده باشم. یک بار در طول سفر دریایی از اندونزی، وقتی که کشتی دچار توفان شد و یک بار هم در همین یک سال و نیمی که در کمپ زندگی‌ می‌کردم. آدم‌پرانی که با من در تهران قرار گذاشته بود، پنج میلیون تومان از من گرفت، اما تا وقتی که به استرالیا رسیدم، بالای 15 میلیون تومان به او داده بودم. من نه گذرنامه داشتم و نه دیگر می‌توانستم در ایران بمانم. یکی از بستگان دورم در استرالیا مرا ترغیب به آمدن کرد. رویای قشنگی بود، اما کابوس وحشتناکی شد.»

با این وجود، سیل متقاضیان پناهندگی هم‌چنان به سوی استرالیا جاری‌ است. اغلب این پناهجویان نیز شهروندان کشورهای خاورمیانه هستند. به رغم برقراری قوانین جدید و سخت برای احراز پناهندگی در استرالیا و همچنین انتقال اردوگاه‌های پناهندگی به جزایر پیرامونی این کشور، هنوز هم هزاران نفر در سال، رنج «سفر مرگ» را به جان می‌خرند تا شاید در آن سوی جهان بتوانند در صلح و آرامش زندگی کنند.

خبر - مردمک

یک قایق حامل 70 سرنشین از پناهجویانی که عازم استرالیا بودند، در جزیره‌ای در اقیانوس هند غرق شد و در نتیجه این حادثه 27 نفر جان باختند. به گفته افراد بومی، اکثر سرنشینان این قایق ایرانی و عراقی بوده‌اند.

یک قایق حامل 70 سرنشین از پناهجویانی که عازم استرالیا بودند، در جزیره‌ای در اقیانوس هند غرق شد و در نتیجه این حادثه 27 نفر جان باختند. به گفته افراد بومی، اکثر سرنشینان این قایق ایرانی و عراقی بوده‌اند.

 به گزارش آسوشیتدپرس، این قایق با 70 مهاجر غیرقانونی روز چهارشنبه 15 دسامبر (24 آذر) نزدیک جزیره کریسمس در اقیانوس هند گرفتار توفان شد و شماری از سرنشینان آن ازجمله زنان و کودکان در آب‌های توفانی غرق شدند.

در عکس‌ها و فیلم‌هایی که شاهدان از صحنه این حادثه گرفته‌اند، این قایق در هوای توفانی و موج‌های کوبنده به صخره‌های ساحلی برخورد می‌کرد و شکسته می‌شد و شماری از سرنشینان آن در میان تکه‌های شناور قایق دیده می‌شدند و درخواست کمک می‌کردند.

سرویس گمرک و حفاظت مرزی استرالیا با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که تاکنون 27 جسد را از آب بیرون کشیده، 41 نفر را نجات داه‌اند و یک نفر خود را به ساحل رسانده است.

وین سوان، کفیل نخست‌وزیر استرالیای غربی، گفته است که گروه‌های قاچاقچی انسان مسئول این قایق بوده‌اند اما ملیت سرنشینان قایق هنوز مشخص نشده است.

جزیره کریسمس جزیره دورافتاده‌ای است که به استرالیا تعلق دارد و در 360 کیلومتری جنوب جاوای اندونزی و دوهزار و 600 کیلومتری شمال غربی شهر پرت استرالیا واقع است.

این جزیره که مرکز اصل رسیدگی به درخواست پناهجویان استرالیا است در حال حاضر، مقصد مهاجران غیرقانونی از کشورهای جنگ‌زده ازجمله افغانستان است که با پرداخت پول به قاچاقچیان انسان عازم این جزیره می‌شوند به امید آن که زندگی جدیدی در استرالیا شروع کنند.

در سال‌های اخیر بسیاری از پناهجویان از ایران، عراق و میانمار از راه اندونزی به سمت استرالیا حرکت کرده و معمولا سوار قایق‌های سبکی شده‌اند که برای سفرهای دریایی دوردست مناسب نیست.

به گفته ژان فیلیپ چازی، سخنگوی سازمان بین‌المللی مهاجرت، پناهجویان شش تا هزار دلار به قاچاقچیان انسان پول می‌دهند تا به اندونزی برسند و از اندونزی تا استرالیا نیز باید هزار دلار دیگر پول به قاچاقچیان بدهند.

در ماه‌های گذشته هر هفته بیش از سه قایق که سرنشینان آنها عمدتا پناهجویان کشورهای خاورمیانه بوده‌اند توسط قاچاقچیان با قایق‌های ماهی‌گیر ناامن وارد جزیره کریسمس شده است.

ریچارد تول، نماینده منطقه‌ای آژانس پناهجویان سازمان ملل، می‌گوید: این حادثه غرق شدن قایق یادآور خطراتی است که این پناهجویان در کشورهای خود با آن‌ها روبه‌رو هستند و از اعدام و نقض حقوق بشر فرار می‌کنند و برای رسیدن به امنیت به هر کار خطرناکی متوسل می‌شوند.

ماه گذشته نیز شماری از پناهجویان ایرانی و افغانی از طریق ترکیه به مرزهای یونان هجوم بردند و دولت یونان از اتحادیه اروپا درخواست کرد که نگهبانان مرزی خود را به این کشور اعزام کند.

اعتصاب غذای طولانی مدت پناهجویان ایرانی با لب‌های دوخته در مقابل کمیساریای عالی پناهندگی سازمان ملل در مهرماه امسال ، سبب شد تا بحث در مورد چگونگی بررسی پرونده‌های پناهندگی در یونان داغ شود.

کمیسیاریای عالی پناهندگان سازمان ملل از مقام‌های دولت یونان به دلیل نادیده گرفتن درخواست‌های پناهندگی افراد متقاضی به‌شدت انتقاد و از شرایط نابسامان در مراکز مهاجران غیرقانونی در مرز ترکیه و یونان ابراز نگرانی کرده است.

بعد از گذشت هفتاد و هشت روز تحصن و سی و پنج روز اعتصاب غذا، پناهجویان ایرانی متحصن در آتن موفق به کسب حق اقامت در کشور یونان شدند و اعتصاب کنندگان با باز کردن دهان‌های دوخته به اعتصاب غذا پایان دادند.

لینک دانلود

خبر - مردمک

پیمان فخری، دبیر فدراسیون شمشیربازی ایران از پناهنده شدن یکی از بازیکنان تیم ملی به فرانسه خبر داد و گفت که پیگیری‌های انجام شده درباره این موضوع بی‌نتیجه مانده است.

پیمان فخری، دبیر فدراسیون شمشیربازی ایران از پناهنده شدن یکی از بازیکنان تیم ملی به فرانسه خبر داد و گفت که پیگیری‌های انجام شده درباره این موضوع بی‌نتیجه مانده است.

محمدحسین ابراهیمی، عضو تیم ملی شمشیربازی ایران در اسلحه فلوره برای حضور در رقابت‌های جهانی به فرانسه سفر کرده بود که در راه بازگشت با سایر بازیکنان و کادر فنی همراه نشد.

آقای فخری به خبرگزاری مهر گفته است که در فرودگاه فرانسه متوجه غیبت آقای ابراهیمی شدند.

به گفته دبیر فدراسیون شمشیربازی ایران، آقای ابراهیمی پیش از عزیمت بازیکنان به سمت فرودگاه وسایل خود را جمع کرده بود و «آثاری از کوله‌پشتی و چمدان‌هایش در فرودگاه نبود».

قرار بود این شمشیرباز همراه تیم ملی ایران برای شرکت در رقابت‌های آسیایی گوانگ‌جو به چین برود. آقای فخری گفته «به همین دلیل، آنها علاوه بر پیگیری موضوع از طریق سفارت ایران در فرانسه و سازمان تربیت‌بدنی ایران، ماجرای این ملی‌پوش را در نامه‌ای به سفارت چین هم گزارش کرده‌اند».

آقای ابراهیمی همان شمشیربازی است که سال گذشته در رقابت‌های جهانی ترکیه همراه با تیم فلوره از رویارویی با شمشیرباز اسرائیلی خودداری کرد و از این بازی‌ها انصراف داد.

خبرگزاری‌های ایران گزارش داده‌اند که آقای ابراهیمی یک روز پیش از بازگشت تیم ملی به تهران، هتل محل اقامت ملی‌پوشان را در فرانسه ترک کرده است.

خبرگزاری دانشجویان ایران هم  به نقل از یکی از منابع آگاه در فدراسیون شمشیربازی گزارش داده است که این شمشیرباز ملی‌پوش پیش از بازگشت تیم‌ملی از فرانسه با هماهنگی یکی از دوستان شمشیرباز خود به هلند رفته بود.

دبیر فدراسیون شمشیربازی ایران گفته اگر این ورزشکار به ایران بازگردد و مشخص شود که قصد پناهندگی نداشته، باز هم پذیرای او در تیم ملی هستند؛ اما اگر شرایطی از جمله «پناهندگی یا غیبت غیر موجه» مطرح باشد از او در تیم ملی ایران استفاده نخواهد شد.

در حال حاضر تیم ملی شمشیربازی ایران عازم رقابت‌های آسیایی گوانگ‌جو شده است.

ماندانا دانش‌نیا زن ایرانی که از 18 روز پیش در اعتراض به وضعیت پناهجویان ایرانی در یونان اعتصاب غذا کرده و دهان خود را دوخته است برای بار سوم به بیمارستان منتقل شد.

یکی از کاربران وبسایت «یوتیوب» دیروز شنبه هشتم آبان ماه تصاویری از انتقال خانم دانش‌نیا به بیمارستان را منتشر کرده است.

پس از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری ایران در خرداد سال گذشته شماری از ایرانیان معترض به انتخابات از ایران خارج شدند و از برخی کشورهای اروپایی ازجمله یونان درخواست پناهندگی کردند.

پایگاه خبری «کانادا پرس» چندی پیش در گزارشی خبر داد که یک گروه 25 نفری از ایرانیان از روز 22 مهر در مرکز آتن دست به اعتصاب غذا زده و هفت نفر از آن‌ها نیز در حرکتی نمادین لب‌های خود را دوخته‌اند.

براساس این گزارش، ماندانا دانش‌نیا، گزارشگر یکی از روزنامه‌ها بوده است که به گفته خود او به دلیل نوشتن یادداشت‌ها و گزارش‌هایی درمورد وضعیت زنان با آزار و اذیت مقام‌های جمهوری اسلامی مواجه شده و به همین دلیل از ایران فرار کرده است.

خبر - مردمک

دولت یونان برای مواجه با هجوم پناهجویانی که از مرز ترکیه وارد این کشور می‌شوند، از اتحادیه اروپا تقاضای کمک فوری کرده است.

دولت یونان برای مواجه با هجوم پناهجویانی که از مرز ترکیه وارد این کشور می‌شوند، از اتحادیه اروپا تقاضای کمک فوری کرده است.

سسیلیا مالمشتورم، کمیسر داخلی اتحادیه اروپا، روز گذشته (24 اکتبر) در بروکسل اعلام کرد که یونان خواسته تا تیمی متشکل از نیروهای «فرانتکس» یا نگهبانان مرزی اتحادیه اروپا به این کشور اعزام شوند.

مبنا بر این است که این گروه به نیروهای امنیتی یونان برای حفاظت از مرز مشترک این کشور با ترکیه یاری رسانند. یونان اعلام کرده است که طی ماه‌های گذشته تعداد بسیار زیادی از پناهجویان ایرانی، افغان و آفریقایی توانسته‌اند خود را از طریق مرز ترکیه به یونان برسانند.

این اولین بار است که یکی از کشورهای عضو اتحادیه اروپا از این نیروی ویژه برای پاسداری از مرزهای خود استفاده می‌کند. نیروی ویژه «فرانتکس» در سال 2007 تشکیل شده است.

در ماه‌های گذشته، بارها و بارها توجه رسانه‌ها و ناظران جهانی به وضعیت پناهجویان در یونان جلب شده است. اعتصاب غذای طولانی مدت پناهجویان ایرانی با لب‌های دوخته در مقابل کمیساریای عالی پناهندگی سازمان ملل در ماه اوت گذشته، سبب شد تا بحث در مورد چگونگی بررسی پرونده‌های پناهندگی در یونان داغ شود.

اعتراض به وضعیت پناهجویان در یونان همچنان ادامه دارد. پناهجویان ایرانی در ماه اکتبر نیز پس از یک اعتصاب و تجمع 40 روزه، مجدداً دست به اعتصاب غذا زده و لب‌های خود را نیز دوختند.

گزارش سازمان‌های بین‌المللی و گروه‌های مدافع حقوق بشر نشان می‌دهد که در طی این مدت هیچ‌گونه رسیدگی جدی نسبت به وضعیت این افراد انجام نشده است. به گزارش «پروآزول» که از مهمترین سازمان‌های دفاع از حقوق پناهجویان و پناهندگان است، هزاران پناهجوی ایرانی، افغان و آفریقایی‌تبار در بازداشتگاه‌های یونان روزگار می‌گذرانند و از ابتدایی‌ترین امکانات حقوقی، انسانی، بهداشتی و فردی محروم هستند.

نیروهای «فرانتکس» که در ورشو مستقر هستند، قرار است که برای مدت زمان مشخصی در مرز ترکیه و یونان مستقر شوند و کنترل مرزی را به عهده بگیرند.

دولت یونان اعلام کرده است که تنها در هشت ماه اول سال 2010 میلادی، 23 هزار مهاجر به صورت غیرقانونی وارد خاک یونان شده‌اند.

خانم مالمشتورم می‌گوید که یونان دیگر به تنهایی توانایی حل این معضل ندارد. او همچنین در مصاحبه مطبوعاتی خود یادآور شد که پرونده کلیه پناهجویانی که وارد یونان می‌شوند مورد بررسی قرار می‌گیرد و رفتار ماموران یونانی با آنان مطابق استانداردها و قوانین اتحادیه اروپاست.

علیرغم این گفته‌ها، گزارش سازمان‌ها و انجمن‌های مدافع حقوق بشر و پناهندگی نشان از استیصال و بلاتکلیفی پناهجویانی دارد که سال‌هاست منتظر رسیدگی به وضعیت خود هستند.

این گروه‌ها تاکید می‌کنند که پناهجویان در یونان با مشکلاتی نظیر کمبود امکانات درمانی و اجتماعی و رفتار غیرانسانی و خشونت‌بار نیروهای امنیتی یونان دست به گریبان هستند.
 

یک گروه از ایرانیان پناهجو در یونان که می‌گویند جمهوری اسلامی آنها را مورد اذیت و آزار قرار داده، دست به اعتصاب غذا زدند و شماری از آنان نیز لب‌های خود را دوخته‌‌اند تا این کشور با درخواست پناهندگی آن‌ها موافقت کند.

خبر - مردمک

ایرانیان متقاضی پناهندگی در یونان، در اعتراض به وضعیت خود لب‌های خود را دوختند و هم‌زمان، سفار‌ت‌خانه‌های یونان در برخی کشورها توسط فرد ناشناسی تهدید شده‌اند.

یک گروه از ایرانیان پناهجو در یونان که می‌گویند جمهوری اسلامی آنها را مورد اذیت و آزار قرار داده، دست به اعتصاب غذا زدند و شماری از آنان نیز لب‌های خود را دوخته‌‌اند تا این کشور با درخواست پناهندگی آن‌ها موافقت کند.

پایگاه خبری «کانادا پرس»، امروز دوشنبه 18 اکتبر (26 مهر) گزارش داد که یک گروه 25 نفری از ایرانیان از روز پنج‌شنبه 14 اکتبر (22 مهر) تاکنون در مرکز آتن دست به اعتصاب غذا زده و هفت نفر از آن‌ها نیز در حرکتی نمادین لب‌های خود را دوخته‌اند.

پس از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری ایران در خرداد سال گذشته شماری از ایرانیان معترض به انتخابات از ایران خارج شدند و از برخی کشورهای اروپایی ازجمله یونان درخواست پناهندگی کردند.

چند روز پس از اعلام نتایج این انتخابات، خبر بازداشت ایاسون آتاناسیادیس، خبرنگار یونانی تبار روزنامه واشنگتن تایمز آمریكا در ایران منتشر شد، اما وی چند روز بعد آزاد شد.

حسن قشقاوی، سخنگوی وزارت خارجه در دولت نهم، اعلام کرد که خبرنگار یونانی تبار روزنامه واشنگتن پست در «چارچوب مناسبات بین ایران و یونان» آزاد شده است.

براساس این گزارش، ماندانا دانش‌نیا، گزارشگر یکی از روزنامه‌ها بوده است، که به گفته خود او به دلیل نوشتن یادداشت‌ها و گزارش‌هایی درمورد وضعیت زنان با آزار و اذیت مقام‌های جمهوری اسلامی مواجه شده و به همین دلیل از ایران فرار کرده است.

خانم دانش‌نیا که همسر و دخترش نیز در کنار او بودند، افزود: زنان در ایران حق انتخاب کار، لباس و هیچ چیز دیگری را ندارند و نمی‌توانند در دادگاه شهادت بدهند.

این ایرانیان معترض در اردوگاهی بیرون از دانشگاه آتن زیر یک چادر جمع شده‌اند و براساس قانون اساسی یونان، پلیس اجازه ورود به این محل را ندارد.

براساس گزارش این پایگاه خبریف داوود جانی، یکی از ایرانیانی که از چند روز گذشته در اعتصاب غذا به‌سر بوده، هنگام گفت‌وگو با خبرنگاران در محل تجمع ایرانیان معترض در آتن بی‌هوش شد و پس از آن تحت مراقبت‌های پزشکی قرار گرفت.

مقام‌های دولت یونان هنوز درمورد این تجمع اعتراض‌آمیز ایرانیان در آتن اظهارنظری نکرده‌اند.

این در حالی است که سفارت‌خانه‌ها و کنسولگری‌های یونان در برخی کشورها در اعتراض به وضعیت پناهجویان ایرانی از سوی فردی ناشناس تهدید شده‌اند.

براساس گزارشی که در پایگاه خبری فارسی «رادیو فرانسه» منتشر شد، وزارت امور خارجه یونان امروز با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که فرد ناشناسی از طرف یک سازمان ایرانی با کنسولگری یونان در لس‌آنجلس تماس گرفته و تهدید کرده است که اگر به وضعیت پناهجویان ایرانی در آتن رسیدگی نشود، سفارت‌خانه‌ها و کنسولگری‌های یونان در دیگر کشورها موردحمله قرار خواهند گرفت.

وزارت امور خارجه یونان در این بیانیه‌ افزود که پس از دریافت این تهدیدهای تلفنی، تدابیر امنیتی را در سفارت‌خانه‌ها و کنسولگری‌های خود در دیگر کشورها تشدید کرده است.

هفته گذشته، کمیسیاریای عالی پناهندگان سازمان ملل از مقام‌های دولت یونان به دلیل نادیده گرفتن درخواست‌های پناهندگی افراد متقاضی به‌شدت انتقاد و از شرایط نابسامان در مراکز مهاجران غیرقانونی در مرز ترکیه و یونان ابراز نگرانی کرد.

خبر - مردمک

محمد مصطفایی، از فعالان حقوق بشر و وکیل سکینه محمدی آشتیانی که در آستانه سنگسار است، دیروز یکشنبه 17 مرداد وارد کشور نروژ شد. او گفت که اگر مقامات ایرانی به او اجازه بازگشت به کارش را بدهند، به ایران بازخواهد گشت.

محمد مصطفایی، از فعالان حقوق بشر و وکیل سکینه محمدی آشتیانی که در آستانه سنگسار است، دیروز یکشنبه 17 مرداد وارد کشور نروژ شد. او گفت که اگر مقامات ایرانی به او اجازه بازگشت به کارش را بدهند، به ایران بازخواهد گشت.

به گزارش «آسوشیتدپرس»، آقای مصطفایی با ویزایی یک ساله وارد نروژ شدو بر اساس گزارش‌ها از این کشور تقاضای پناهندگی کرده است.

این وکیل 31 ساله، هفته گذشته بعد از آن که مقامات ایرانی قصد بازداشتش را داشتند، به ترکیه فرار کرد و برای مدت کوتاهی هم در یکی از زندان‌های ترکیه بازداشت بود.

آقای مصطفایی وبلاگی داشت که در آن از پرونده‌های قضائی وکلایش می‌نوشت و کمپین آزادی سکینه محمدی آشتیانی، متهم به «زنای محصنه» و محکوم به سنگسار نیز از همان‌جا آغاز شد.

در تیرماه امسال، مقامات ایرانی اعلام کردند که مجازات سنگسار را اجرا نخواهند کرد، اما خانم آشتیانی مادر دو فرزند هم‌چنان به دلیل اتهاماتش در خطر اعدام قرار دارد.

بزرگ‌ترین آرزو: برگشتن به ایران

در حالی‌که آقای مصطفایی برای پناهندگی در نروژ اقدام کرده است، مشخص نیست که در این کشور خواهد ماند یا نه. وی به خبرنگاران گفته است که امیدوار است فشارهای بین‌المللی، تهران را مجبور کند که به وی اجازه بازگشت بر سر کارش را بدهند.

آقای مصطفایی که در جمع خبرنگاران در شهر اسلو صبحت می‌کرد، افزود: بزرگترین آرزوی من بازگشت به ایران و دوباره کار کردن است. وی تاکید کرده است: اگر مقامات ایرانی به من اطمینان دهند که حقوقم رعایت و امنیتم حفظ می‌شود، به ایران باز خواهم گشت.

در پایان تیرماه آقای مصطفایی، وکیل متهمان سیاسی و کسانی‌که در کودکی مرتکب جرم شده‌اند، برای بازجویی به زندان اوین فراخوانده شد، اما پس از چند ساعت آزاد شد.

مقامات ایران دوم مردادماه بار دیگر از آقای مصطفایی خواستند که به زندان اوین مراجعه کند، اما وی حاضر به این کار نشد. زمانی‌که ماموران  به قصد دستگیر کردن وی به دفترش مراجعه کردند، او را نیافتند و همسرش، فرشته حلیمی و برادر وی، فرهاد را دستگیر کردند. به نظر می‌رسید که این دستگیری‌ها برای اعمال فشار بر آقای مصطفایی انجام شده باشد.

وی درباره نحوه فرارش توضیح داده است که یکی از دوستانش با اتومبیل وی را از تهران تا خوی، شهری در شمال غربی ایران و در 32 کیلومتری مرزهای ترکیه رسانده است و او با پای پیاده و گاهی بر اسب، خود را به ترکیه رسانده است.

مقامات ایران همسر وی را روز شنبه، 16 مردادماه آزاد کردند. آقای مصطفایی امیدوار است که همسر و دختر هفت‌ساله اش به زودی زود به وی در نروژ ملحق شوند. او این امکان را هم می‌دهد که این مسئله «کمی طول بکشد چون ممکن است حکومت جلوی خروج آنها را خواهد گرفت».

آقای مصطفایی گفت که زمانی که همسرش پا به نروژ بگذارد با هم درباره ماندن در نروژ یا ترک آن تصمیم خواهند گرفت.

سکینه محمدی آشتیانی، همچنان در انتظار تصمیم قوه قضائیه در زندان به سر می‌برد و در آخرین اظهاراتش این قوه را متهم به دروغ‌گویی کرده است.