مراسم آغاز به کار «گشت‌های امنیت اخلاقی» روز دوشنبه ۲۳ خردادماه با حضور احمدرضا رادان در محل ستاد فرماندهی انتظامی تهران برگزار شد.

اين طرح از بيست و پنجم خرداد‌ماه در تهران بزرگ، گيلان و مازندران به اجرا گذاشته می‌شود. نیروهای انتظامی شهروندان را تهدید به شدت برخورد کرده‌اند.

خبر - مردمک

محمد تقی رهبر، نماينده مردم اصفهان گفت که سردار احمدرضا رادان، جانشین فرمانده نیروی انتظامی و سردار حسین ساجدی‌‌نيا، رئیس پلیس تهران گفته‌اند که «براساس دستور مقامات مجبور شده‌اند تا گشت‌ ارشاد را جمع کنند و نام آن را به گشت حقوق شهروندی تغییر دهند».

نماینده مردم اصفهان در مجلس گفت که فرمانده پلیس تهران روز گذشته، 17 آبان‌ماه در دیدار با فراکسیون روحانیون مجلس اعلام کرده که قرار است نام «گشت ارشاد» به «گشت حقوق شهروندی» تغییر یابد.

محمد تقی رهبر، نماينده مردم اصفهان گفت که سردار احمدرضا رادان، جانشین فرمانده نیروی انتظامی و سردار حسین ساجدی‌‌نيا، رئیس پلیس تهران گفته‌اند که «براساس دستور مقامات مجبور شده‌اند تا گشت‌ ارشاد را جمع کنند و نام آن را به گشت حقوق شهروندی تغییر دهند».

این نماینده مجلس معتقد است که «حقوق شهروندی اين است كه اجازه ندهيم در حكومت اسلامی فساد و بدپوششی وجود داشته باشد».

گشت ارشاد، يكی از برنامه‌های طرح «امنیت اجتماعی» بود که از اردیبهشت سال 1386 به اجرا درآمد. «مبارزه با بدحجابی»، «برخورد با خرده‌فروشان مواد مخدر، اراذل و اوباش و تولید و توزیع‌كنندگان سی‌دی‌های مستهجن» مراحل پیشین اجرای این طرح در سال‌های گذشته بودند.

براساس گزارش‌ها، کنترل موبایل افراد، ورود به شرکت‌های خصوصی و بررسی پوشش کارمندان، برخورد و دستگیری در کافی شاپ‌ها، مراکز خرید و معابر، جمع‌آوری مانکن‌ها و لباس‌های نامناسب از مراکز خرید، کنترل و پلمپ برخی عکاسی‌ها از جمله اقدامات ماموران مجری طرح امنیت اجتماعی بوده است.

پلیس در شرایطی از تغییر نام گشت ارشاد به گشت حقوق شهروندی خبر می‌دهد که به استناد عکس‌ها و ویدئوهایی که منتشر شده‌اند، نیروی انتظامی از سال 86 بارها در اجرای طرح «ارتقای امنیت اجتماعی» به خشونت عیله مردم متوسل شده است.

اما در مهرماه سال 88، اسماعیل احمدی‌مقدم، فرمانده نیروی انتظامی مدعی شد این‌گونه تلقی می‌شود که وظیفه گشت ارشاد «برخورد» است، اما نیروی انتظامی بر «تذکر، ارشاد، اقدامات فرهنگی و برنامه‌های پیشگیرانه» متمرکز شده است.

رئیس مرکز امور زنان و خانواده ریاست جمهوری هم پیشتر گفته بود که رویکرد دولت در طرح عفاف و حجاب فرهنگی است، البته ممکن است زمانی مسئولان مجبور به استفاده از زور شوند و از گشت ارشاد استفاده کنند.

اجرای طرح «امنیت اجتماعی» به همراه طرح مبارزه با «بدحجابی»، در یک سال گذشته و با داغ‌شدن رقابت‌های انتخاباتی و پس از آن بالاگرفتن اعتراض‌ها و برخورد حکومت با معترضان، فراموش شد، اما بار دیگر از امسال با اعتراض چهره‌های مذهبی و تذکر به دولت جریان یافت.

دیدگاه - امیر هاشمی‌مقدم/ وبلاگ شوخی با فرهنگ و اجتماع

امیر هاشمی، نویسنده وبلاگ شوخی با فرهنگ و اجتماع، عقیده دارد که نیروی انتظامی وظایف مهمتری از تذکر به پوشش و حجاب مردم دارد و باید از ارتکاب گناهان دیگر در جامعه جلوگیری کند.

زمانی گشتهای امر به معروف و نهی از منکر بسیج، شهره خاص و عام بود. آن موقع وقتی سخن از گشت ارشاد به میان می‌­آمد، منظور همین گشت امر به معروف بسیج بود. چند نفر بسیجی با یا بدون یونیفرم بسیج می‌­نشستند توی یک خودرو پلاک سپاه و راه می­افتادند توی خیابان. گاهی هم با موتور بودند. اما بیشتر گشت ارشاد که من از زرین­شهر اصفهان به یاد دارم، با یک تویوتای کرم‌ رنگ بود. همین که جوانان از یک کیلومتری چشم­شان به این خودرو می­افتاد، سریع به دنبال یک سوراخ می‌­گشتند تا خودشان را از تیررس خارج کنند. همه گیرشان در چند مورد خلاصه می­شد: دختر و پسری که با هم باشند (که به واسطه فضای مذهبی و سنتی آن موقع، من به یاد ندارم دختر و پسری را با هم دیده باشم)، دختر یا پسری که لباس‌اش از نظر ارشادی­ها مناسب نبود، و پسرانی که سر کوچه­‌ها، خیابان‌ها، توی پارک‌ها و... دور هم ایستاده بودند. این دسته آخر فقط مورد بازخواست و سوال و جواب قرار می­‌گرفتند. همه این موارد، به بحث جنسی و جنسیتی باز می‌گشت.

حالا دیگر از آن گشت‌های ارشاد بسیج خبری نیست. به جایش گشت‌های ارشاد نیروی انتظامی با موضوعاتی همچون امنیت اخلاقی و امنیت اجتماعی به میدان آمده اند. از نظر مسئولان این گشت‌ها، هنوز هم بحث اخلاق به همان امور جنسی و جنسیتی باز می‌گردد. البته این مسئله تنها به مسئولان نیروی انتظامی و یا مراجع قضایی محدود نمی‌­شود. نگاه بخش قابل توجهی از جامعه که اکثریت را تشکیل می‌­دهند نیز همینگونه است.

اصطلاحاتی همچون «پسر پاک» و یا «دختر پاک» تنها به کسانی اطلاق می­‌شود که روابط جنسی و حتی اجتماعی­‌شان با جنس مخالف، در حد صفر باشد؛ یا دست­‌کم آنکه برای اولی صفر و برای دومی بسیار محدود باشد. البته بهتر است بگوییم آدم پاک کسی است که جامعه از روابط‌اش خبری ندارد و تابلو نشده است و الا خیلی آدم‌های پاک هستند که... .

حالا گذشته از این حرف‌ها، منظورم این است که چرا آدم پاک تنها باید به چنین افرادی اطلاق شود؟ در شرع و دین، گناهان کبیره بسیارند و اتفاقا برخی‌­شان به مراتب بزرگتر از روابط جنسی نامشروع. اما همه گیر داده‌­اند به این روابط. مثلا در حدیث است که کسی که به انسانی تهمت بزند، همانند آن است که با مادر خود هفتاد بار بر بام کعبه زنا کرده است. این حدیث، بسیار قابل تأمل است. شدت گناه را تصور کنید: اول زنا مرتکب شده است؛ دوم این عمل را با مادر خود انجام داده است؛ سوم بر بام مقدس‌­ترین مکان دنیا از نظر مسلمانان که خانه خداست؛ و چهارم اینکه نه یکبار، بلکه هفتاد بار. یعنی سنگینی چنین گناهی تازه برابر است با یکبار تهمت زدن. حالا ما روزانه آگاه یا ناآگاه به چند نفر تهمت می‌­زنیم؟ کلاه خودمان را قاضی کنیم.

غیبت که دیگر جای خود دارد. نُقل شب‌نشینی‌ی­ها و دور هم جمع شدن‌­های­مان است. پشت سر این و آن حرف زدن و نیازی به بازگویی این حدیث معروف نیست که «الغیبت اشد من­الزنا» ([گناه] غیبت بسیار شدیدتر از زنا است). دروغ گفتن و حسادت ورزیدن و فتنه برپا کردن و فخر فروختن و ریا کردن و... هم به کنار.

از خودم آغاز می­‌کنم. شخصا اهل آن گناه (اسمش رو نیار) نیستم و البته هیچ اصراری هم ندارم که باور کنید. هیچ کسی نمی­‌گوید که اهل چنین گناهی است. اما به هرحال آیا این نشانه پاکی من است؟ به هیچ­وجه. اکنون که دارم اینها را می­‌نویسم، هرچه فکر می­‌کنم، به یاد نمی­‌آورم که تهمت زده باشم، اما مطمئنم که بارها و بارها این کار را کرده­‌ام. غیبت هم که خوراک‌ام است. اصلا با یکی از آشنایان هر وقت به هم می­‌رسیم، به شوخی و البته با طعم جدی می‌­گوییم که: «خب برای جلسه امروز غیبت چه کسانی را به میان آوریم؟» و بعد هم واقعا همین کار را می­‌کنیم.

دروغ هم که خصیصه‌­های ملی است برای ایرانیان و این روزها هم متأسفانه ابعاد تازه ­تری به خود گرفته است. نزدیک دو سال است که آگاهانه دارم تلاش می­کنم از دروغ گفتن پرهیز کنم. اما مطمئنم روزی که کمتر از ده تا دروغ بگویم، خواب به چشمانم نمی‌­رود.

حسادت هم که به نظر خودم اصلی­‌ترین ویژگی منفی­‌هایم است. اگر از من بپرسند که منفی‌­ترین ویژگی‌ه­ایم از نظر خودم چیست، بی‌­تردید می­گویم «حسادت». متأسفانه در بسیاری موارد، چشم دیدن اینکه کسی بالاتر از من باشد را ندارم. البته واقعا اهل این نیستم که او را زمین بزنم. چگونه بگویم. می­‌دانید، فرض بگیرید من به شما در یک کار پژوهشی کمک می­‌کنم و شما هم پژوهش خوبی انجام می­‌دهید. اگر احساس کنم کار پژوهشی‌­تان بهتر از کار پژوهشی خود من خواهد شد، احتمالا کمکم را به شما متوقف می‌­کنم. می‌­دانم که کار خیلی زشتی است. اما خب... .

آدم وقتی گنجینه­‌اش پر پیمان باشد، حسادتش کم می­‌شود. و من که چیزی توی گنجه­‌هایم ندارم، حسودی­‌هایم بیشتر است. گلبول‌های فخرفروشی و کبر و غرور هم که کمی تا قسمتی توی خونم هست. ریاکاری هم که بله. مثلا اگر در همان کار پژوهشی کمک­‌تان کرده باشم، همه عالم و آدم باید بفهمند که من به شما کمک کرده­‌ام؛ و الا خودتان نمی­‌توانستید!

خب، حالا دیگر مهم نیست که باور کنید من اهل آن گناه (اسمش رو نیار) هستم یا خیر. حتی اگر شما هم بی­‌تردید اطمینان داشته باشید که اهل آن گناه نیستم، آیا با وجود برشمردن این همه صفات درونی­‌ام، به نظر شما باز هم من یک انسان پاک هستم؟ تعارف را بگذارید به کنار. اگر من اینچنین صفاتی را در شما سراغ داشته باشم، هرگز گواهی بر پاک بودن شما نمی‌­دهم. برعکس، شما را انسان خطرناکی می­‌دانم. البته با خواندن این ویژگی­‌هایم، نیازی نیست بنشینید و هی فحشم بدهید که «ببین عجب نامردی بود و ما نمی‌­دونستیم!». اینها برخی ویژگی‌هایی است که نشسته­‌ام و درباره‌­شان با خودم اندیشیده‌­ام. کیست که مدعی باشد اگر با خودش خلوت کند، ویژگی‌های کم و بیش مشابهی را درونش نمی­‌یابد؟

چند روز پیش، یکی از وعاظ مشهور گفته بود که علت گرانی، «رواج فساد در جامعه» است. فارغ از اینکه چنین سخنانی چقدر می­ت‌واند توجیه‌­کننده شرایط موجود باشد، منظور آن واعظ محترم از فساد، دقیقا همین روابط بین نامحرم بود.

بیشتر سخنرانان مذهبی ما زمانی که سخن از «فساد» به میان می­‌آورند، منظورشان همین است. واقعا جای پرسش دارد که پس فساد مالی چه می­‌شود؟ جای توجه به فساد اداری کجاست؟ و فساد اخلاقی، آیا تنها در همین روابط خلاصه می­‌شود؟

درست است که روابط بین نامحرم‌ها در برخی موارد می­‌تواند یک آسیب اجتماعی به شمار آید، اما آیا آسیب‌های اجتماعی دیگر همه حل شده‌­اند که ما متمرکز شده‌­ایم بر این آسیب؟ بی‌­انصافی نمی‌کنم و نیک می‌­دانم که به آن آسیب‌ها هم توجه می­‌شود؛ اما ببین فاصله از کجاست تا به کجا؟ شکم یک انسان را سیر کردن مهمتر است یا رنگ لباس یک خانم؟ نجات یک معتاد واجب­تر است یا کراوات بستن یک آقا؟ رسیدگی به وضعیت فرزندان طلاق در اولویت قرار دارد یا بحث بر سر این موضوع که نشستن یک مرد و زن نامجرم در خودرو، حکم روابط نامشروع را دارد یا خیر؟ و... .

هدفم از برشمردن اینها این بود که چرا کمتر کسی به این موارد به مثابه مسئله‌­ای که لازم است درباره‌­اش امر به معروف و نهی از منکر شود، توجه می­‌کند؟ حتی از این ساده­‌تر؛ کشور ما جزو کشورهایی است که رفتارها و فرهنگ زیست‌­محیطی و رعایت قانون در آن چندان جایی ندارد. تاکنون چندبار به کسانی که پوسته آدامس و بیسکویت‌­شان را در پیاده‌­رو می‌­اندازند، تذکر داده شده است؟ یا کسی که از شیشه خودرو، زباله­‌هایش را توی خیابان می­‌ریزد؟ یا ساحل را آلوده می‌کند؟ یا در جنگل، اقدام به درست کردن آتش می­‌کند؟ با پرندگان زبان­‌بسته را در قفس‌هایی کوچک، زندانی خودخواهی خود می‌­کند؟ یا ماهی‌­های زیبا را در تنگ و آکواریوم‌های شیشه­‌ای، به انتظار مرگ می­ن‌شاند؟ یا سبقت غیرمجاز می­‌گیرد؟ یا با سرعت غیرمجاز رانندگی می­‌کند؟ یا با خودرو و موتور سیکلت کارهای خطرناک انجام می‌­دهد؟ یا...؟ یا...؟ و هزار یای دیگر؟

به نظر شما اگر دو نفر به طور هم­زمان از جلوی مامورین گشت ارشاد عبور کنند، در حالی که یکی از آن دو به زعم ماموران پوشش نامناسبی داشته باشد و دیگری در حال ریختن زباله در پیاده‌­رو باشد، مامورین به کدام­یک تذکر داده و یا برخورد می‌­کنند؟ اصلا اگر آن فردی که پوشش‌­اش نامناسب است هم وجود نداشته باشد، آیا اصلا این فرد دوم که دارد زباله توی پیاده­‌رو می­ریزد، می­تواند نظر ماموران را جلب کند؟

حالا و با تمام این اوصاف، اگر کسی اهل آن گناه (اسمش را نیار) باشد، بدتر و خطرناک­‌تر است یا اگر ویژگی‌هایی اینچنین داشته باشد؟ سخنم این نیست که باید اجازه دهیم آن گناه هم در جامعه رایج شود. اصلا اگر به حرف من است، از این به بعد هر کسی نگاهی ولو کوتاه به نامحرم داشت، اعدامش کنید!اما به بقیه گناهان و آسیبها هم به همین اندازه توجه شود. چرا برای آنها هم به همین اندازه سخت گیری نمی‌شود؟ جای توجه به دیگر گناهان کجا رفته؟ چرا هیچکسی درباره مضرات دروغ سخن نمی‌­گوید تا اینچنین شاهد رواج دروغ‌گویی و نهادینه شدن این گناه نباشیم؟ واقعا بیشترین آسیب‌ها را به یک جامعه (چه اسلامی و دینی و چه غیراسلامی و غیردینی) آن گناه که حتی آوردن نامش هم تابو است وارد می­‌کند یا رواج چنین ویژگی‌هایی؟ کمی به خود آئیم. خودفریبی هم حدی دارد به خدا!

ویدیویی که توسط یکی از شاهدان عینی در شهر رشت برداشته شده حاکی از اعتراض مردم نسبت به اقدامات گشت ارشاد است.

در اولین سالگرد انتخابات ریاست جمهوری دهم در ایران، محمود احمدی‌نژاد گفت که چهل میلیون انسان در آزادترین انتخابات تاریخ دموکراسی شرکت کرده‌اند و او را به ریاست جمهوری ایران برگزیده‌اند. به گفته او هیچ مانعی در برابر گفته‌ها، تبلیغات و فعالیت‌های انتخاباتی نامزدها قرار نداشته است.

آقای احمدی‌نژاد که در گفتگوی تلویزیونی به مناسبت اولین سالگرد اعلام جنجالی نامش به عنوان رئیس جمهوری دهم ایران سخن می‌گفت حضور هشتاد و پنج درصدی مردم را در انتخابات گذشته یک رکورد دانست و گفت که رای دهندگان ایرانی با این میزان مشارکت، خواهان تغییرات اساسی در جهان و برقراری نظم عادلانه و انسانی بوده‌اند.

آقای احمدی‌نژاد واکنش باراک اوباما را به برخورد دولت با مخالفانش پس از انتخابات ناشی از عدم کنترل و تازه‌کار بودن او دانست و گفت «او نتوانست خودش را کنترل کند و از طرح‌هایی که در نظر داشتند پرده برداشت»

آمریکا، رای گدایی کرد

محمود احمدی‌نژاد درباره تلاش‌های دیپلماتیک برای اصلاح در معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای گفت که آمریکا و متحدانش می‌خواستند با این اجلاس، بمب اتم خود را تطهیر و تثبیت کنند و کسی به آنها متعرض نشود اما حضور ایران توانست اراده آنها را به نفع ملت‌ها بشکند.

وی تصویب تحریم‌های تازه علیه ایران را از سوی شورای امنیت را تلاش آمریکا و متحدانش برای پنهان کردن شکست‌شان» دانست که به گفته او نمی‌توانند این کار را بکنند.

آقای احمدی‌نژاد در مورد کشورهایی که به تحریم ایران در شورای امنیت رای دادند گفت: پنج عضو این شورا مدافع وضع موجود هستند و می‌خواهند انرژی هسته‌ای را انحصاری نگه دارند. چهار عضو دیگر در بلوک سرمایه‌داری هستند و آمریکا در این کشورها پایگاه نظامی دارد و نمی‌توانند خلاف آمریکا رای بدهند.

وی آمریکا را به «گدایی» رای برای تصویب قطعنامه علیه ایران متهم کرد و گفت: رئیس جمهوری ترکیه به من گفت که آقای اوباما در یک تماس یک ساعت و نیمه به او التماس کرده که ترکیه به قطعنامه علیه ایران، رای منفی ندهد.

آقای احمدی‌نژاد گفت که پس از تصویب این قطعنامه علیه ایران، شورای امنیت بی اعتبار است و دیگر چه ارزشی دارد؟

رئیس جمهوری ایران گفت که سه عضو شورای امنیت به او گفته‌اند که می‌دانند حق با ایران است اما به دلیل فشارهای آمریکا، ناچار شده‌اند علیه ایران رای بدهند.

با گشت نسبت مخالفم

این موضوع که همیشه زنان در مسائلی مانند حجاب و عفاف متهم ردیف اول هستند و همین‌طور فعالیت بخش‌هایی از نیروی انتظامی با عنوان گشت نسبت و جریمه‌های نقدی برای کسانی که از حجاب مورد قبول حکومت پیروی نمی‌کنند موضوع دیگری بود که در گفتگوی ویژه خبری مطرح شد.

آقای احمدی‌نژاد دخالت دولتش در این مسائل را رد کرد و گفت: این موارد هیچ ربطی به دولت ندارد و دولت هیچ دخالتی در این کارها ندارد و ما این موارد را توهین می‌‌دانیم که از یک زن و مرد خیابان سوال شود که چه نسبتی با هم دارید.

وی گفت این طور نیست که ما نابسامانی‌های اجتماعی را در جامعه نمی‌بینیم یا به دنبال اصلاح آن نیستیم بلکه این روش، برای حل این مشکل درست نیست. ما تا جایی که بتوانیم با این موارد برخورد می‌کنیم و آن را کنترل می‌کنیم. اما برخی تا اسم زن به میان می‌آید ناراحت می‌شوند که باید خود را اصلاح کنند.

آقای احمدی‌نژاد در مورد اجرای طرح «برخورد با مزاحمان نوامیس» که طی آن خودرو کسانی که مزاحم تشخیص داده می‌شدند متوقف می‌شد، گفت: هیچ کس نباید بدون حکم قاضی کسی را محاکمه کند. اگر عکس کسی در روزنامه به عنوان متخلف چاپ شود، معنای آن مجازات است و اگر کسی را متوقف کنید و تابلویی روی ماشین او قرار بدهید و از آن عکس بگیرید یعنی او را مجازاتت کرده‌اید.

او از مجازات متهمین بدون رای قاضی انتقاد کرد و گفت امیدوارم این برخوردها در جامعه وجود نداشته باشد و نیازی به تذکر جدی من نباشد.

محمود احمدی‌نژاد درجواب معترضین به گشت ارشاد، برخوردهای خشن نیروی انتظامی و سختگیری شدید ادارجات در سال‌های 64-65 را یاد آور می‌شود و می گوید اعتقادی به حل امور فرهنگی از طریق برخورد نیروی انتظامی ندارد. و پاسخ روشنی در مورد آنچه امروز اتفاق می افتد نمی‌دهد.

خبر - مردمک

در پی به‌میان‌آمدن دوباره برنامه‌های دولت ایران برای تعیین پوشش زنان، یکی از معاونان وزیر آموزش و پرورش پیشنهاد داد که چون هر کاری باید از آموزش و پرورش شروع شود،«طرح عفاف و حجاب» نیز باید وارد کتب درسی شود تا اقدامی ریشه‌ای صورت گیرد.

در پی به‌میان‌آمدن دوباره برنامه‌های دولت ایران برای تعیین پوشش زنان، یکی از معاونان وزیر آموزش و پرورش پیشنهاد داد که چون هر کاری باید از آموزش و پرورش شروع شود، «طرح عفاف و حجاب» نیز  باید وارد کتب درسی شود تا اقدامی ریشه‌ای صورت گیرد.

محی‌الدین بهرام محمدیان، رئیس سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی به خبرگزاری ایلنا گفت: این اقدام باعث ترویج ریشه‌ای فرهنگ عفاف و حجاب در جامعه می‌شود و امیدواریم نهادهای دیگر نیز به وظایف خود در این زمینه عمل کنند و همه وظایف را بر دوش آموزش و پرورش نگذارند.

دو روز پیش از این عده‌ای از دانش‌آموزان و فرهنگیان  در یک راهپیمایی 1500نفره در میدان تجریش برای حمایت از سیاست‌های «عفاف‌و‌حجاب»، در بیانیه‌ای از «متولیان امر تعلیم و تربیت» درخواست کردند با تجدید نظر در کتاب‌های درسی مطالبی را در مورد «فواید حجاب و زیان‌های بد‌حجابی» قرار دهند.

همچنین تهمینه دانیالی معاون صنایع دستی سازمان میراث فرهنگی دو روز پیش از اجرای طرح یکسان‌سازی لباس کارمندان زن در ادارات در راستای طرح عفاف و حجاب با همکاری وزارت کشور و پشتوانه پژوهشی دانشگاه الزهرا خبر داده بود.

در یک سال گذشته و با داغ‌شدن رقابت‌های انتخاباتی و پس از آن بالاگرفتن اعتراض‌ها و برخورد حکومت با معترضان، طرح «مبارزه با بدحجابی» فراموش شد اما بار دیگر از امسال با اعتراض چهره‌های مذهبی و تذکر به دولت جریان یافت.

آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری‌اسلامی در هفته گذشته در جمع فرماندهان نیروی انتظامی تصریح کرد: در برخورد با برخی افراد که تعمدا یا از روی بی‌توجهی چهره جامعه را از لحاظ دینی، نجابت و عفاف خارج می‌کنند باید برخوردی قوی و صحیح انجام شود.

همچنین وزیر کشور اواخر فرودین امسال از اجرای «طرح عفاف و حجاب» در سال جاری و رئیس قوه قضائیه نیز از «عزم دستگاه قضایی در مقابله با مفاسد اجتماعی» خبر داده بود در حالی که 5 ماه پیش، فرمانده پلیس تهران گفته بود «دیگر نیازی به طرح مبارزه با بدحجابی نیست.»

رویکرد جدید در طرح عفاف و حجاب

اواخر آذر 88، رئیس سابق پلیس تهران گفته بود پلیس دیگر طرحی برای برخورد با «بدپوششی و بدحجابی» ندارد و حالا حسین ساجدی‌نیا فرمانده انتظامی تهران می‌گوید که منتظر تصویب و ابلاغ طرح امنیت اخلاقی برای اجرا هستیم.

هفته جاری فرمانده انتظامی تهران همچنین در مورد گشت‌های ارشاد گفت: گشت ارشاد به مفهوم قبلی نداریم اما قطعا باید افرادی باشند که تذکر بدهند اما روش کار با رویکرد قبلی نیست.

مصطفی محمد نجار، وزیر کشور نیز تاکید کرد: برای گسترش حجاب و عفاف رویکرد ما رویکردی فرهنگی است و معتقدیم جنجال‌آفرینی در این زمینه بی‌فایده است و باید کار فرهنگی صورت گیرد. کار فرهنگی نیز دیربازده است اما نتیجه مطلوبی را به دنبال دارد.

وی همچنین از اجرای طرح عفاف‌و‌حجاب از مهدکودک‌ها تا نهاد خانواده خبر داد و تصریح کرد: به ‌دلیل فتنه‌های انتخابات اجرای طرح کند شد.

در همین حال مریم مجتهدزاده رئیس مرکز امور زنان و خانواده ریاست‌جمهوری گفت: رویکرد دولت در طرح عفاف و حجاب، فرهنگی است اما ممکن است، زمانی مسئولان مجبور به استفاده از زور شوند و از گشت ارشاد استفاده کنند، اما هنوز وقت آن نرسیده است

این طرح به صداوسیمای جمهوری اسلامی نیز کشیده شده است. پروین سلیحی مشاور امور زنان در سازمان صدا‌و‌سیما می‌گوید رئیس این سازمان دستور داده که به طور جدی در شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی ایران، به ترویج فرهنگ حجاب و عفاف بپردازند.

وی همچنین افزود: از لحاظ پوشش ظاهری مشکلی در سریال ها نداریم اما آرایش‌ها باید کنترل شود و مرز بین آرایش و گریم تفکیک شود.

خبر - شادی صدر

شادی صدر، حقوقدان و فعال حقوق زنان، در یادداشتی که برای مردمک نوشته است، می‌گوید: چندان فرقی بین حجت الاسلام صدیقی با هر یک پسران تازه بالغ دیروز و مردان طرفدار حقوق بشر و حقوق زنان امروز نمی بینم؛ غیر از اینکه او اقلا در آنچه هست و آنچه می گوید، یک روتر است.

شادی صدر، حقوقدان و فعال حقوق زنان، در یادداشتی که برای مردمک نوشته است، می‌گوید: چندان فرقی بین حجت‌الاسلام صدیقی با هر یک از پسران تازه‌بالغ دیروز و مردان طرفدار حقوق بشر و حقوق زنان امروز نمی‌بینم؛ غیر از اینکه او دست‌کم در آنچه هست و آنچه می‌گوید، یک‌رو تر است.

داستان‌های امام جمعه تهران و رابطه بین حجاب و زنا و زلزله هنوز ادامه دارد. در آن سر دنیا دختری دانشجو، کمپین «ممه‌لرزه» (Boobquake) راه می‌اندازد و ایرانیان سراسر دنیا، در شبکه‌های خبری مختلف می‌ببینند که حرف‌های امام جمعه تهران که هیچگونه ریشه منطقی و علمی ندارد، اسباب خنده مجریان و گزارشگران‌شان شده است.

«اهریمن‌انگاری» زنان و نسبت‌دادن تمامی بلایای آسمانی و زمینی، از زلزله و سیل گرفته تا جنگ و قحطی، نه تنها موضوع تازه‌ای نیست بلکه تاریخ درازی هم دارد. در همین سال‌های اخیر، بنیادگرایان مذهبی در استان آچه اندونزی، زنان را مسبب سونامی دانستند، و واعظان الجرایزی هم هر بار که زلزله‌ای می‌آید آن را به رفتارهای نامناسب زنان ربط می‌دهند. در دنیای مسیحیان و یهودیان و هندوهای بنیادگرا هم اوضاع به همین منوال است.

اما این یادداشت کوتاه نه درباره فرهنگ اهریمن‌انگاری زنان و نه رویکرد بنیادگرایان مذهبی به زن و بدن و ذهن زن است. این یادداشت کوتاه فقط برای تلنگر زدن به خودمان نوشته شده است؛ به مصداق سوزنی که باید به خودمان بزنیم در مقابل جوال دوزی که مثلا به حجت‌الاسلام صدیقی می‌زنیم.

ارتباطی که امام جمعه تهران بین حجاب و رفتار زنان با زلزله برقرار کرده، با هیچ توجیه منطقی و علمی هم‌خوانی ندارد اما بسیاری سیاستمداران، حتی بسیاری از روشنفکران و به تبع آنان آدم‌های عادی، بارها نسبت‌هایی به همین اندازه ضد زن، میان حجاب و رفتار زنان با ناهنجاری‌های عمومی برقرار کرده‌اند و هیچگاه این چنین از سوی جامعه مورد سرزنش یا تمسخر قرار نگرفته‌اند.

منظور من در اینجا مسئولان دولت احمدی‌نژاد نیست که ارسال اس‌ام‌اس‌های مستجهن از سوی زنان به همکاران مردانشان را از علل افزایش طلاق می‌دانند، یا روحانیون تندرویی که از روبنده، برای پاک‌کردن صورت مساله‌ای به نام زن دفاع می‌کنند.

منظور من خود شما هستید، بله، خود شما، آقایان! همه کسانی که اظهارات امام جمعه تهران را خلاف قواعد علمی ثابت‌شده در مورد علل وقوع زلزله دانسته‌اید و در یک بعد از ظهر مطبوع بهاری، چای را که مادراتان، زنتان، خواهرتان یا حتی دوست‌دخترتان جلویتان گذاشته، هورت کشیده‌اید و مفرح‌شده از صحبت‌های امام جمعه، زندگی و کارتان را ادامه داده‌اید بی آنکه حتی یک لحظه فکر کنید شما، خود شما نیز عضو همان باشگاهی هستید که امام‌جمعه تهران از بلندپایگان آن است. تعجب می‌کنید؟ می‌پرسید چرا؟!

همه ما زنان ایرانی، از همان سال‌های اول زندگی‌مان، حداقل در راه مدرسه، اگر نه در خانه، آزار جنسی را که با متلک‌های ظاهرا ساده شروع می‌شد و تا تعقیب و گریز، دستمالی و تهدید به تجاوز در کوچه‌های خلوت یا مکان‌های خیلی شلوغ بالا می‌گرفت، تجربه کرده‌ایم.

ترس از مردان، از نگاه‌شان و از این‌که دنبالت راه بیفتند، همواره فضای کوچه و خیابان را برای ما ناامن کرده است. و عاملان این آزار جنسی مدام، چه کسانی بودند؟ شما! بله، خود شما! به من نگویید که می‌توان در ایران پسری تازه به سن بلوغ رسیده بود و بزرگ و بالغ شد، بی آنکه به زنان متلک گفت؛ بی‌اغراق، این بخشی از روند بزرگ‌شدن برای مردان در ایران است. تجربه‌ای که بدون آن، مرد ایرانی، مرد نمی‌شود.

در عوض، در آن سوی دیگر، تذکرها و فشار مداوم خانوادگی، اجتماعی و سیاسی برای پوشاندن خود، و بیشتر پوشاندن خود، بدن خود، خنده‌های خود، شادابی و زیبایی کودکی و نوجوانی و جوانی خود و ذهن و تمایلات و خواسته‌های خود، بخشی از روند بزرگ‌شدن برای زنان در ایران است. روندی که اتفاقا شما آقایان، بله همین شما، حتی در آن هم سهیم هستید؛ حتی اگر نوجوانی بیش نباشید.

لطفا یک بار هم که شده جلو آینه بایستید و از خود بپرسید: اولین باری که به دختری متلک گفتم کی بود؟ اولین باری که به خواهرم، یا حتی به مادرم، یا دخترخاله‌ام یا دوست‌دخترم گفتم روسری‌ات را بکش جلو یا آرایش نکن جلوی هر مرد و نامرد غریبه، کی بود؟

می‌بینید؟! شوخی بامزه‌ای نیست: شما همان مرد و نامرد غریبه‌اید که خیابان را برای خواهر و مادر و دختر دیگران ناامن می‌کنید و در عین حال، همان مرد محرمی هستید که زن و خواهر و مادرتان را بیشتر و بیشتر می‌پوشانید تا از مرد و نامرد غریبه محفوظ بمانند و این عین همان کاری است که همان مرد و نامرد غریبه با زن و خواهر و مادر شما و زن و مادر و خواهر خودش به طور همزمان می‌کند. برایش هم توجیه دارید: مردها اینطوری‌اند! اصلا اینطوری به دنیا آمده‌اند! چشمشان دنبال زن‌هاست! هیزند! و اغلب، با وجود وجه منفی که این صفت دارد، وقتی به مردان نسبت داده می‌شود، با تسامح عمومی مواجه می‌شود. و از آن طرف هم لابد مردها ناموس‌پرستند و اسلام گفته که خودت را بپوشان. و باز هم سرکوب زنان در خانه، جنبه‌ای مثبت می‌یابد. و اگر روشنفکرتر باشی: من حال گشت ارشاد و آژان و آژان‌کشی ندارم! یا حوصله حرف مردم را ندارم!

خب امام‌جمعه «فلک‌زده» تهران هم که چیزی غیر از این نگفته که شما گفته‌اید و می‌گویید: گفته زن‌ها با بی‌حجابی‌شان فساد می‌آورند، چون باعث می‌شوند مردها تحریک شوند. و فساد، زلزله می‌آورد. گیرم دومین جمله را شما این‌طوری نمی‌گویید اما مثلا می‌گویید فساد چیز بدی است چون بی‌بندوباری می‌آورد و طلاق را زیاد می‌کند و انواع بلایای اجتماعی را دامن‌گیرمان می کند که کم از زلزله ندارد. و اگر نبود این توجیهات، چگونه دایره معیوب آزار جنسی روزانه زنان توسط مردان و افزایش فشار بر زنان برای رعایت حجاب و عفاف، در ظاهرا برای کم‌کردن آزار جنسی روزمره تداوم می‌یافت، بی آنکه اصل داستان دیده شود؟

چگونه می‌توانیم به گشت ارشاد، به طرح گسترش فرهنگ عفاف و حجاب، به سخنان امام جمعه تهران که برای گشت‌های ارشاد پشتوانه ایدئولوژیک می‌سازد و این قبیل نقد داشته باشیم، بی آنکه از خودمان بپرسیم چند بار نقش گشت ارشاد را در کنترل ذهن و بدن زنان زندگی‌مان بازی کرده‌ایم؟ چند بار با آزار جنسی زنان، با ساده‌پنداشتن عمل متداول متلک‌گویی، به بازتولید این تفکر که زن، یک سوژه جنسی است که اگر چون مرواریدی در صدف حفظ نشود، به یغما خواهد رفت کمک کرده‌ایم؟

می‌بینید؟ این ما فمینیست‌ها نیستیم که دنیا را به زن و مرد تقسیم می‌کنیم: دنیای ما کاملا و از قبل از این‌که به دنیا بیاییم، تقسیم شده است: شما متلک می‌گویید، ما متلک می‌شنویم؛ شما ما را در حجاب می‌کنید، ما در حجاب می‌رویم.

راه از میان بردن این تقسیم‌بندی، انکار آن نیست؛ تکرار جمله کلیشه‌ای زن و مرد هر دو انسانند و فرقی ندارند، مشکلی را حل نمی‌کند. دموکراسی روزی آغاز خواهد شد که شما، بله شما آقایان یاد بگیرید نه فقط جلو آینه بلکه در منظر عموم، به جای دفاع از حقوق زنان به مثابه امری بیرونی و انتزاعی، از تجربه واقعی، درونی و زمینی «خود» به عنوان یک «مرد» سخن بگویید و نقشی که در بازتولید ساختارهای تبعیض‌آمیز موجود داشته‌اید را به نقد بکشید.

دموکراسی و حقوق بشر، از هر یک از ما شروع می‌شود و نه از آدم‌هایی انتزاعی، که باید خودشان، نگاهشان و رفتارهایشان را اصلاح کنند تا ایران جایی بهتر برای زندگی‌کردن باشد.

تا آن زمان که امیدوارم چندان دور نباشد، راستش من چندان فرقی بین حجت‌الاسلام صدیقی با هر یک از پسران تازه‌بالغ دیروز و مردان طرفدار حقوق بشر و حقوق زنان امروز نمی‌بینم؛ غیر از اینکه او دست‌کم در آنچه هست و آنچه می‌گوید، یک‌رو تر است.

خبر - مردمک

وزیر کشور از اجرای «طرح عفاف و حجاب» در سال جاری خبر داد. 5 ماه پیش فرمانده پلیس تهران گفته بود «دیگر نیازی به طرح مبارزه با بدحجابی نیست». رئیس قوه قضائیه نیز روز گذشته از «عزم دستگاه قضایی در مقابله با مفاسد اجتماعی» خبر داده بود.

وزیر کشور از اجرای «طرح عفاف و حجاب» در سال جاری خبر داد. 5 ماه پیش فرمانده پلیس تهران گفته بود «دیگر نیازی به طرح مبارزه با بدحجابی نیست». رئیس قوه قضائیه نیز روز گذشته از «عزم دستگاه قضایی در مقابله با مفاسد اجتماعی» خبر داده بود.

به گزارش ايلنا، مصطفی محمدنجار که امروز دوشنبه سی‌ام فروردين در حاشیه جلسه شورای اجتماعی کشور سخن می‌گفت، از تصويب «طرح ارتقای امنيت اجتماعی» خبر داد.

وزير کشور همچنین گفت که با توجه به اولویت‌بندی سیاست‌ها و اصول طرح صیانت از حقوق شهروندان، در هفته جاری ابلاغیه‌های «طرح عفاف و حجاب» می‌شود اعلام می‌شود و این طرح امسال اجرا می‌شود.

البته این طرح فقط به پوشش بانوان نگاه ندارد و به گفته آقای محمد نجار، «طرح پیشگیری و مبارزه با اعتیاد و مشروبات الکلی و مبارزه با نابهنجاری‌ها» نیز از جمله طرح‌هایی بوده که در جلسه شورای اجتماعی وزارت کشور تصویب شده است».

حساسیت چهره‌های مذهبی به حجاب زنان

در یک سال گذشته و با داغ‌شدن رقابت‌های انتخاباتی و پس از آن بالاگرفتن اعتراض‌ها و برخورد حکومت با معترضان، عملا طرح «مبارزه با بدحجابی» فراموش شد.

هرساله با فرارسدن فصل‌های گرما در ایران و فراگیرشدن پوشش‌های تابستانه، نگرانی چهره‌های مذهبی درباره پوشش بانوان ایرانی به‌خصوص در پایتخت و دیگر شهرهای بزرگ کشور بالا می‌گیرد.

روز گذشته رئیس قوه قضائیه در جلسه مسئولان عالی قضایی ایران از «عزم دستگاه قضایی در مقابله با مفاسد اجتماعی، پیشگیری از وقوع جرم و حفاظت اجتماعی» خبر داده و از مردم خواست که حقوق اجتماعی افراد در جامعه را رعایت کنند.

به گفته صادق آملی لاریجانی، «رعایت‌نکردن ارزش‌ها و هنجارهای اجتماعی از سوی برخی افراد و ظاهر شدن در جامعه با پوشش‌های نامناسب نوعی بی‌احترامی به حقوق دیگران است».

رئیس قوه قضائیه ایران هشدار داده بود که «دستگاه قضایی و نیروی انتظامی قطعا با کسانی که ارزش‌های اسلامی را زیرسوال می‌برند، مطابق قوانین و مقررات و اصول شرعی برخورد خواهند کرد».

پیش از این سید احمد خاتمی، عضو مجلس خبرگان رهبری نیز گفته بود: «از مسوولان محترم نظام اسلامی می‌خواهیم که مساله‌ گسترش فساد، بی‌حجابی، بدحجابی و گسترش هنجارشکنی را به عنوان یک خطر جدی تلقی کنند و برای مبارزه با آن برنامه‌ریزی داشته باشند.»

مقامات دولتی همچنین هفته پیش اعلام کردند که مسافران «بد پوشش» خطوط هوایی ایران، بعد از اصلاح پوشش خود می‌توانند به سفرشان ادامه دهند.

در تازه‌ترین انتقادها از بدحجابی، آیت‌الله ناصر مکارم شیرازی، از مراجع تقلید شیعه در قم، گفته بود: ما شاهد هستیم که با وجود تشکیل حکومتی اسلامی، بدحجابی در جامعه وجود اما نمی‌توان هم مذهبی و هم سکولار و لاییک باشیم.

با این حال در مهرماه سال گذشته فرمانده نیروی انتظامی، اسماعیل احمدی مقدم گفته بود: اینگونه تلقی شده است که وظیفه و ماموریت گشت ارشاد برخورد است اما تلاش نیرو بر این است که ماموریت آن بر تذکر، ارشاد، اقدامات فرهنگی و برنامه های پیشگیرانه متمرکز باشد.

همچنین پس از آن بهمن کارگر معاون اجتماعی ناجا تصریح کرد: برخورد با مفاسد اجتماعی از سوی نیروی انتظامی تشدید شده، اما ممکن است در روش و ابزار تجدیدنظر شده باشد.

اواخر آذر 88، سردار رجب‌زاده، رئیس پلیس تهران گفت: پلیس دیگر طرحی برای برخورد با «بدپوششی و بدحجابی» ندارد. در حال حاضر وضعیت به حالت عادی رسیده و نیاز به انجام این‌گونه طرح‌ها نیست.

سابقه سه ساله «طرح عفاف»

طرح مبارزه نيروهای انتظامی با بدحجابی در ايران همواره به عنوان جزئی از طرح وسيع تر «ارتقای امنيت اجتماعی» مطرح بوده است.

«طرح ارتقای امنیت اجتماعی» برنامه اجرایی نیروی انتظامی است که در سال 1386 در راستای مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی تحت عنوان «طرح جامع عفاف» اجرا شد. پس از تصویب «طرح جامع عفاف» و تایید آن توسط آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران، محمود احمدی نژاد (‌به عنوان ریيس جمهور ‌و ریيس شورای عالی انقلاب فرهنگی) اجرای آن را به نیروی انتظامی ابلاغ کرد.

مجریان اين طرح، علاوه بر نیروی انتظامی، وزارت اطلاعات، سپاه و بسیج بودند.

هدف کلی طرح ارتقای امنیت اجتماعی، مبارزه با بدحجابی، جمع‌آوری معتادان، اوباشان و همین‌طور نظارت بر فعالیت شرکت‌های خصوصی اعلام شده بود، اما نیروی انتظامی در مقاطعی دامنه این نظارت را به گوشی‌های تلفن همراه، مدل آرایش مو، مارک لباس پسران، رنگ مانتو و روسری زنان افزایش داد.

مراحل نخستین طرح بیشتر بر حجاب زنان تمرکز داشت و در مراحل بعدی ابتدا جمع‌آوری معتادان و سپس جمع‌آوری «اراذل و اوباش» ‌بازرسی از کارگاه‌ها و فروشگاه‌های لباس و آرایشگاه‌های مردانه ،عکاسی ها و کافی شاپ‌ها نیز در دستور کار نیروی انتظامی قرار گرفت.

نیروی انتظامی در موارد متعددی در اجرای طرح «ارتقای امنیت اجتماعی»، به خشونت متوسل شده‌ است. رفتار خشونت‌آمیز نیروی انتظامی در برخورد با متهمان، توسط رسانه‌های خارجی، و نیز مردم عادی تصویربرداری و پخش شده‌است.

اجرای این طرح در سال‌های گذشته، واکنش‌های مخالف را برانگیخت و در بسیاری موارد با مقاومت شهروندان روبه‌رو شد.

موضوع مورد علاقه نامزد‌های انتخابات ریاست‌جمهوری

محمود احمدی‌نژاد در واپسین ماه‌های عمر دولت خود طی نامه‌ای به وزیر کشور خواستار تعدیل پروژه طرح امنیت اجتماعی به خاطر حفظ صیانت و حقوق شهروندی شد.

او همچنین درگفت‌وگویی  با شبکه اول تلویزیون ایران گفت: «از ابتدا قرار نبود، طرح این چنین اجرا شود و بنا بر این بود که یک وزارتخانه متولی آن باشد و بعد فرهنگی آن باید مورد توجه قرار می‌گرفت. ولی چون وزارت کشور وقت تعلل کرده، نیروی انتظامی پیش‌قدم شد.»

اما با توجه به سکوت قبلی احمدی‌نژاد درباره این طرح و زمان‌بندی این موضع‌گیری در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری، گمانه‌هایی را درباره احتمال تبلیغاتی‌بودن آن به میان آورد.

از اردیبهشت سال 88 و شروع به کار کمپین‌های انتخابات ریاست جمهوری، نامزد‌های انتخاباتی در تبلیغات خود بر موضوع جمع‌آوری گشت ارشاد مانور می‌دادند.

میرحسین موسوی و مهدی کروبی، دو نامزد اصلاح طلب ریاست جمهوری وعده داده بودند که در صورت پیروزی در انتخابات گشت‌های ارشاد پلیس را جمع خواهند کرد ولی با توجه به استقلال نیروی انتظامی از قوه مجریه درباره چگونگی این طرح صحبت نکردند.

این وعده کروبی و موسوی، واکنش مقام‌های انتظامی و انتقاد گروهی از اصول‌گرايان را در پی آورد.

همچنین در میان اصلاح‌طلبان نیز نسبت به عملی‌بودن این شعار تردیدهایی مطرح شد.

از جمله عبدالله رمضان‌زاده، قائم مقام دبیرکل جبهه مشارکت با تاکيد بر این‌که نامزدهای اصلاح‌طلب نباید انتظارات جامعه را بالا ببرند، گفت: من هنوز نتوانسته‌ام شعار میرحسین موسوی مبنی بر جمع کردن گشت‌های ارشاد را هضم کنم. این شعار البته خواست جامعه است و باید انجام شود، اما تحقق این شعار فراتر از اختیارات ریاست جمهوری است.

خبر - مردمک

رئیس قوه قضائیه در جلسه روز یک‌شنبه مسئولان عالی قضایی ایران از «عزم دستگاه قضایی در مقابله با مفاسد اجتماعی، پیشگیری از وقوع جرم و حفاظت اجتماعی» خبر داد. 5 ماه پیش فرمانده پلیس تهران گفته بود «دیگر نیازی به طرح مبارزه با بدحجابی نیست».

رئیس قوه قضائیه در جلسه روز یک‌شنبه مسئولان عالی قضایی ایران از «عزم دستگاه قضایی در مقابله با مفاسد اجتماعی، پیشگیری از وقوع جرم و حفاظت اجتماعی» خبر داد. 5 ماه پیش فرمانده پلیس تهران گفته بود «دیگر نیازی به طرح مبارزه با بدحجابی نیست».

رئیس قوه قضاییه همچنین از مردم خواست که حقوق اجتماعی افراد در جامعه را رعایت کنند و اشاره کرد که رعایت نکردن ارزش‌ها و هنجارهای اجتماعی از سوی برخی افراد و ظاهر شدن در جامعه با پوشش‌های نامناسب نوعی بی‌احترامی به حقوق دیگران است.

رئیس قوه قضائیه ایران هشدار داد: دستگاه قضایی و نیروی انتظامی قطعا با کسانی که ارزش‌های اسلامی را زیرسوال می‌برند، مطابق قوانین و مقررات و اصول شرعی برخورد خواهند کرد.

پیش از این سید احمد خاتمی، عضو مجلس خبرگان رهبری نیز گفته بود: «از مسوولان محترم نظام اسلامی می‌خواهیم که مساله‌ گسترش فساد، بی‌حجابی، بدحجابی و گسترش هنجارشکنی را به عنوان یک خطر جدی تلقی کنند و برای مبارزه با آن برنامه‌ریزی داشته باشند.»

مقامات دولتی همچنین هفته پیش اعلام کردند که مسافران «بد پوشش» خطوط هوایی ایران، بعد از اصلاح پوشش خود می‌توانند به سفرشان ادامه دهند.

در تازه‌ترین انتقادها از بدحجابی، آیت‌الله ناصر مکارم شیرازی، از مراجع تقلید شیعه در قم، گفته بود: ما شاهد هستیم که با وجود تشکیل حکومتی اسلامی، بدحجابی در جامعه وجود اما نمی‌توان هم مذهبی و هم سکولار و لاییک باشیم.

با این حال در مهرماه سال گذشته فرمانده نیروی انتظامی، اسماعیل احمدی مقدم گفته بود: اینگونه تلقی شده است که وظیفه و ماموریت گشت ارشاد برخورد است اما تلاش نیرو بر این است که ماموریت آن بر تذکر، ارشاد، اقدامات فرهنگی و برنامه های پیشگیرانه متمرکز باشد.

همچنین پس از آن بهمن کارگر معاون اجتماعی ناجا تصریح کرد: برخورد با مفاسد اجتماعی از سوی نیروی انتظامی تشدید شده، اما ممکن است در روش و ابزار تجدیدنظر شده باشد.

اواخر آذر 88، سردار رجب‌زاده، رئیس پلیس تهران گفت: پلیس دیگر طرحی برای برخورد با «بدپوششی و بدحجابی» ندارد. در حال حاضر وضعیت به حالت عادی رسیده و نیاز به انجام این‌گونه طرح‌ها نیست.