در راهپیمایی‌های پس از انتخابات دور دهم ریاست جمهوری، گروه‌هایی از معترضان به نتایج انتخابات، خواستار برگزاری رفراندم شدند.

این ویدیو تعدادی از مخالفین دولت را در راهپیمایی 22 بهمن گذشته نشان می‌دهد که شعار می‌دهند: رفراندوم! رفراندوم! اين است شعار مردم.

خبر - مردمک

فرمانده سپاه محمد رسول‌الله تهران براس نخستین بار ادعا کرد که نزدیک به 100 نفر به اتهام تلاش برای ترور و بمب‌گذاری پیش از 22 بهمن بازداشت شده‌اند.

فرمانده سپاه محمد رسول‌الله تهران براس نخستین بار ادعا کرد که نزدیک به 100 نفر به اتهام تلاش برای ترور و بمب‌گذاری پیش از 22 بهمن بازداشت شده‌اند.

حسین همدانی که پیش از راهپیمایی 22 بهمن هشدار داده بود «به شدت با معترضان برخورد خواهد شد»، امروز چهارشنبه در واکنش به بیانیه مهدی کروبی گفت: تلاش ما بر این بود که مسیر راه‌پیمایی 22 بهمن در تهران پادگانی نشود.

مهدی کروبی، نامزد معترض به انتخابات ریاست‌جمهوری، دو روز پیش، (سوم اسفند) بیانیه‌ای خطاب به مردم ایران منتشر کرد و در آن نوشت که راهپیمایی 22 بهمن درحالی برگزار شد که «نیروی‌های نظامی و امنیتی، تهران را به یک پادگان تبدیل کرده‌ بودند».

مهدی کروبی در این بیانیه نوشته بود: حتی یک تصویر از این همه لشگرکشی و پرتاب نارنجک‌های اشک‌آور و ضرب و شتم مردم، در رسانه‌های داخلی نشان داده‌ نشد.

حسین همدانی گفت در روز 22 بهمن، فقط پلیس امنیت و پلیس نظم در خیابا‌ن‌ها حضور داشتند.

فرمانده سپاه تهران در واکنش به بیانیه مهدی کروبی افزود:‌ این افراد قبل از روز 22 بهمن بسیار امیدوار بودند که این روز، روز وزن‌کشی خواهد بود و آنها با این کار می‌توانند مطالبات خود را از نظام بگیرند. اما زمانی که امید‌های آنها به یاس تبدیل شد، طبیعی است که چنین اظهارنظر‌هایی کنند.

مهدی کروبی و میرحسین موسوی پیش‌تر از تلاش حکومت و رسانه‌های وابسته‌اش برای مصادره‌کردن راهپیمایی 22 بهمن به نفع حامیان دولت و حاکمیت انتقاد کرده بودند.

فرمانده سپاه محمد رسول‌الله تهران در عین حال درباره آرایش نیروهای نظامی در روزهای راهپیمایی نهم دی و 22 بهمن گفت: مردم از ما و نیروهای امنیتی می‌خواهند که امنیت را در شهر برقرار کنیم. ملت به ما حقوق می‌دهد و ما نیز خدمت‌گذار آنها هستیم و موظفیم که برای آنها امنیت را برقرار کنیم که در صورت کوتاهی آنها حق محاکمه ما را دارند.

حسین همدانی همچنین گفت: افرادی که ادعا می‌کنند تهران در روز 22 بهمن نظامی شده بود، می‌دانند که اگر قرار باشد در شهری در اروپا اجلاسی برگزار شود، آن شهر نظامی می‌شود.

هشدار پیشین فرمانده سپاه پایتخت

فرمانده سپاه تهران پیش از راهپیمایی 22 با هشدار به معترضان گفته بود که حتی با گروه‌های کوچک هم به شدت برخورد می‌شود.

حسین همدانی همچنین گفته بود: ما به هیچ عنوان اجازه نمی‌دهیم چیزی به عنوان موج سبز، خودی نشان بدهد؛ البته همه مردم ما موج سبز هستند ولی اجازه نمی‌دهیم موج سبزی که رنگ و بوی بیگانه داشته باشد، خودی نشان دهد.

سپاه محمد رسول‌الله، نیروی ویژه امنیت پایتخت، سال گذشته در پی تغییر ساختار تشکیلاتی سپاه پاسداران و تشکیل سپاه‌های استانی و با ادغام لشکر محمد رسول‌الله و نیروی مقاومت بسیج تهران بزرگ تشکیل شد.

این نیروی نظامی- امنیتی در جریان اعتراض های خیایانی پس از انتخابات ریاست جمهوری، نقش مهمی در سرکوب معترضان در تهران داشت.

شبه‌نظامیان بسیجی که در کنار ماموران پلیس با تظاهرات کنندگان در تهران همکاری می‌کردند، تحت فرمان سپاه محمد رسول‌الله هستند.

حسین همدانی آبان ماه امسال با حکم فرمانده کل سپاه پاسداران، به فرماندهی سپاه محمد رسول‌الله تهران بزرگ منصوب شد.

خبر - مردمک

مهدی کروبی، نامزد معترض به انتخابات ریاست‌جمهوری، بیانیه‌ای خطاب به مردم ایران صادر کرد.

مهدی کروبی، نامزد معترض به انتخابات ریاست‌جمهوری، بیانیه‌ای خطاب به مردم ایران نوشت و در آن خواستار مجوز برای راهپیمایی و تجمع معترضان و همچنین برگزاری رفراندوم درباره نقش شورای نگهبان در انتخابات شد.

او در این بیانیه که دوشنبه 3 اسفند منتشر شده است، از «حضور فراگیر و گسترده مردم به رغم فشارهای امنیتی و فضای بسته سیاسی حاکم در مراسم 22 بهمن» سپاسگزاری کرد.

کروبی در عین حال ابراز تاسف کرد که «با وجود دعوت همه جناح‌های سیاسی و شخصیت‌ها و مراجع عظام که با امید گشایش روزنه‌هایی به سوی حل بحران و مشکلات ملی انجام پذیرفت، جریان تمامیت‌خواه و خشونت‌طلب می‌کوشد با استفاده از صدا و سیما و رسانه‌های دولتی و شبه‌دولتی خود، با بی‌اخلاقی تمام و وارونه‌سازی واقعیت و پنهان‌کردن وحشی‌گری‌های جانبی و فضای امنیتی حاکم بر این راهپیمایی، آن‌را به نفع خود مصادره کند».

این چهره اصلاح‌طلب که فرزندش علی کروبی می‌گوید در جریان راهپیمایی 22 بهمن توسط نیروهای لباس‌شخصی بازداشت و ضرب و شتم شده است، در بیانیه خود نوشت: جریان خشونت‌طلب می‌خواهد از راهپیمایی 22بهمن که با حضور عظیم اصلاح‌طلبان و اصول‌گرایان امکان‌پذیر شد، برای پاک‌کردن آثار ناشی از زندانی‌کردن‌ها و جنایت‌ها و شکنجه‌ها و کشتارهای خیابانی بهره برد.

«برای راهپیمایی، تهران را پادگان کردند»

کروبی تاکید کرد راهپیمایی 22 بهمن درحالی برگزار شد که «نیروی‌های نظامی و امنیتی، تهران را به یک پادگان تبدیل کرده‌بودند». او یادآوری کرده است: حتی یک تصویر از این همه لشگرکشی و پرتاب نارنجک‌های اشک‌آور و ضرب و شتم مردم، در رسانه‌های داخلی نشان داده‌نشد.

به اعتقاد کروبی، «بدون دعوت جریان‌های سیاسی و حضور مردمی، راهپیمایی 22 بهمن به راهپیمایی بی‌رمق یگان‌های نظامی و امنیتی تبدیل می‌شد و امکان چنین بهره‌برداری تبلیغاتی برای ایشان فراهم نمی‌آمد».

کروبی در بیانیه‌اش حطاب به مردم نوشت: همه ما می‌دانیم که حضور شما مردم در راهپیمایی 22 بهمن، به یقین نه به دلیل علاقه‌تان به سیاست‌های سرکوب و پرکردن زندان‌ها که به‌دلیل علایق ملی و عشق‌تان به ایران، انقلاب و امام بود.

او نوشت: شما مردم خوب کشورمان در راهپیمایی سالگرد انقلاب اسلامی شرکت نکردید تا با کتک‌زدن مردم بیعت کنید... شما مردم شهید داده کشورمان، راضی به سرپوش گذاشتن روی جنایات کهریزک و مجتمع سبحان و خوابگاه‌های دانشجویی و بی‌حرمتی به مراجع نیستید و حضور شما در راهپیمایی 22 بهمن هم تاییدی بر آن جنایات نبوده‌است.

«چرا میدان آزادی خالی ماند؟»

در بیانیه کروبی آمده است: کسانی که حداکثر تلاش خود را برای مهندسی تظاهرات 22 بهمن به‌کار بردند و از سراسر کشور با صدها اتوبوس و قطار نیرو به تهران اعزام کردند، باید دلیل خالی ماندن میدان آزادی را به هنگام سخنرانی، علی‌رغم استفاده از این همه نیرو و بسیج نیروهای انتظامی و نظامی خود توضیح دهند.

دبیرکل حزب اعتماد ملی پرسیده است: مگر می‌شود تصور کرد که مردمی چنین فهیم، دلیل حضور ده‌ها‌هزار نفری نیروهای نظامی و انتظامی در خیابان‌ها را ندانند؟ آیا فکر می‌کنند مردم فشار نیروهای انتظامی و لباس‌شخصی‌ها با قمه و باتوم و گاز فلفل، برای جلوگیری از پیوستن خدمتگزاران نظام و ایران به خیل خروشان‌شان را نمی‌بینند؟ آیا تصور می‌کنند که مردم متوجه ترس و ضعف حاکمیت نشده‌اند؟

مهدی کروبی در بیانیه‌اش نوشت: حضور مردم در راهپیمایی 22 بهمن امسال قابل تحلیل نیست، مگر آن‌که صف‌آرایی‌های دو گرایش عمده در این تظاهرات، مستقل از هم، نمایش داده و ارزیابی شود.»

دو گرایش از دید کروبی

کروبی نوشته‌ است: ما با دوگرایش روبرو هستیم. یکی گرایشی است که از حق اجتماع و راهپیمایی مردم که در اصل 27 قانون اساسی نیز بر آن تصریح شده، می‌هراسد و برای‌همین روز راهپیمایی ملی، تهران را به پادگان تبدیل می‌کند. گرایشی که فقط حضور طرفداران خود را در راهپیمایی برمی‌تابد و ملت را مجموعه‌ای از افراد طرف‌دار و تابع خود می‌داند و بقیه مردم را، حتی اگر اکثریت نیز باشند، خس و خاشاک می‌خواند.

او گرایش دیگر را گرایشی دانسته است «که شما را با همه تنوع و رنگارنگی اعتقادی‌تان، فارغ از ویژگی‌های جنسیتی و قومیتی و فرهنگی و طبقاتی، به رسمیت می‌شناسد. گرایشی که مردم را نه صرفا به میدان آزادی، بلکه به نشستن سر سفره آزادی فرامی‌خواند.»

«راهپیمایی آزاد؛ تامین امنیتش هم با خودمان»

این نامزد معترض به نحوه برگزاری و نتیجه اعلام‌شده انتخابات ریاست‌جمهوری خردادماه برای شفاف‌شدن فضای سیاسی ایران، دو پیشنهاد در بیانیه‌اش مطرح کرده است.

مهدی کروبی به درخواست آیت‌الله خمینی در سال 1341، زمانی که با حکومت پهلوی مبارزه می‌کرد، اشاره کرده است که «حاکمیت یک میتینگ در یکی از میادین بزرگ تهران برگزار کند، به ما هم در بیابان و کویر قم اجازه میتینگ بدهند».

او در بیانیه‌اش درخواست کرده است که حکومت «براساس حق مسلم مردم، طبق اصل 27 قانون اساسی، مجوز بدهند که در میدانی از تهران راهپیمایی از طرف ما برگزار شود تا اقلیت و اکثریت مشخص شود.»

دبیرکل حزب اعتمادملی نوشته است امنیت این راهپیمایی را خود معترضان تامین می‌کنند و تضمین داده است که این راهپیمایی «با پرهیز از هرگونه شعار ساختارشکن برگزار شود».
او خواسته است «یک‌بار برای همیشه، یک راهپیمایی آزاد برگزار شود تا وزن هر گرایش در جامعه، بی‌فشار و تهدید روشن شود».

برگزاری رفراندوم برای حذف نظارت استصوابی

پیشنهاد دوم کروبی در بیانیه‌اش، برگزاری رفراندومی برای تصمیم‌گیری درباره نقش شورای نگهبان در انتخابات است.

او نوشته است: درحالی‌که جریان تمامیت‌خواه می‌خواهد راهپیمایی 22 بهمن را به رفراندومی برای تایید سیاست‌های خشونت‌آمیز و ضدمردمی خود تبدیل کند، پیشنهاد می‌کنم که براساس اصل 59 قانون اساسی، رفراندومی برای برون‌رفت از بحران برگزار شود تا به حاکمیت شورای نگهبان پایان دهد.

به نوشته کروبی، «دخالت‌هایی که به‌نام نظارت استصوابی، حاکمیت مردم را نشانه گرفته‌است و حتی از نظارت استصوابی هم پا را فراتر گذاشته‌است». کروبی معتقد است: دخالت‌های شورای نگهبان، مانع برگزاری یک انتخابات آزاد ریاست‌جمهوری و تشکیل یک مجلس خبرگان و شورای اسلامی مستقل می‌شود.

کروبی تاکید کرده است: کارنامه انتخابات دهم ریاست جمهوری نشان داد که این، تنها رفراندوم است که می تواند راهگشای ما برای عبور از این تنگناها باشد.

این چهره سیاسی اصلاح‌طلب که ریاست مجلس ششم را بر عهده داشت، ابراز امیدواری کرده است که با حذف نظارت استصوابی، «یک مجلس مستقل» شکل بگیرد که «اصول مربوط به منافع و حقوق اساسی ملت مانند آزادی رسانه‌ها و مطبوعات، اصلاح شرایط برگزاری دادگاه‌های سیاسیرا تامین کند.

به باور مهدی کروبی، «چنین مجلسی، فارغ از سایه حاکمیت شورای نگهبان است که وزن نیروهای سیاسی در جامعه را روشن خواهد کرد، نه جوسازی و تمهیدات دولتی و هزینه‌های میلیاردی، چنان‌که در 22 بهمن امسال دیدیم».

آیت‌الله سید علی خامنه‌ای، رهبر ایران، در دیدار با گروهی از مردم آذربایجان، از تظاهرات روز 22 بهمن می‌گوید.

مصاحبه‌ خبرنگار صداوسیما با یکی از هواداران دولت که پخش نشد.

اخیرا این استراتژی به این صورت تغییر پیدا کرده که این گروه‌ها در میان طرفداران دولت نشان داده شوند.

این گزارش تصویری از راهپیمایی هواداران دولت در روز 22 بهمن است که به صورت اختصاصی عکس‌های منتشر شده از جوانان با چهره‌های «متفاوت» را نشان می‌دهد.

خبر - مردمک

عباس جعفری دولت‌آبادی، دادستان تهران موضوع بازداشت علی کروبی، پسر مهدی کروبی در روز 22 بهمن را به کلی رد کرد.

عباس جعفری دولت‌آبادی، دادستان تهران موضوع بازداشت علی کروبی، پسر مهدی کروبی در روز 22 بهمن  را به کلی رد کرد.

دادستان تهران ادعا می‌کند که دستوری برای بازداشت علی کروبی صادر نشده بوده و او این خبر را از رسانه‌ها شنیده است.

علی کروبی روز 22 بهمن هنگامی که گروهی از مهاجمان به مهدی کروبی حمله کردند، تلاش کرد که از پدرش محافظت کند اما توسط همان افراد بازداشت شد.

فاطمه کروبی، همسر مهدی کروبی روز 24 بهمن با افشای نامه‌ای که به رهبری نوشت، اعلام کرد که گروهی از خشونت طلبان پسرش را در هنگام شکنجه در یک مسجد به تجاوز تهدید کرده‌اند.

اما دادستان تهران با رد ادعای بازداشت علی کروبی، از او خواسته که برای اثبات این ادعا، دلایل و محل نگهداری خود را اعلام كند.

فاطمه کروبی در نامه خود به آیت‌الله خامنه‌ای نوشته بود که پسرش در مسجد امیرالمومنین تهران بازداشت و شکنجه شده است.

عباس جعفری دولت آبادی می‌گوید که از نیروی انتظامی، سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات استعلام کرده و این نهادها گفته‌اند که فردی با نام علی کروبی بازداشت نشده است.

به نظر می‌رسد دادستان تهران با بیان چنین موضعی قصد دارد مسئولیت بازداشت و شکنجه علی کروبی را از دوش نهادهای امنیتی کشور بر دارد.

جعفری دولت‌آبادی همچنین در مصاحبه خود گفته که دستوری برای نگهداری بازداشت شدگان 22 بهمن تا پس از تعطیلات نوروز صادر نشده است.

بخش خبری 20:30 گزارشی از واکنش رسانه‌های فارسی زبان خارج از کشور درباره روز 22 بهمن و راهپیمایی این روز پخش کرد.

خبر - مردمک

مجمع روحانیون مبارز در بیانیه‌‌ای که امروز یکشنبه 25 بهمن منتشر کرد، از انحصارطلبان به دلیل سوء استفاده از اجتماعات مردمی انتقاد کرد و نوشت که آنها «فرصت‌طلبانه» قصد دارند حضور مردم را به نفع خود مصادره کنند.

مجمع روحانیون مبارز در بیانیه‌‌ای که امروز یکشنبه 25 بهمن منتشر کرد، از انحصارطلبان به دلیل سوء استفاده از اجتماعات مردمی انتقاد کرد و نوشت که آنها «فرصت‌طلبانه» قصد دارند حضور مردم را به نفع خود مصادره کنند.

این گروه اصلاح‌طلب، جریان حاکمیت را متهم کرد که از ابزارهای قدرت برای مقابله با مردم به بهانه همراه داشتن نماد مورد علاقه‌شان، بهره برداری می‌کند.

مجمع روحانیون مبارز در بیانیه خود، جریان مقابل اصلاح‌طلبان را به خشونت‌گرایی، انحصارطلبی و فتنه‌انگیزی متهم کرد.

در این بیانیه آمده است: صدور بيانيه‌ها و فراخوان همه تشكل‌ها و احزاب و گروه‌های درون نظام و شركت يكپارچه زنان، مردان، پيران و جوانان و حتی كودكان ايرانی در همايش عظيم و جشن بزرگ 22 بهمن و تاكيد بر شعار محوری «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» نشانی درخشان از حيات سياسی و نشاط اجتماعی و اراده خلل‌ناپذير مردم سرافراز ايران برای تداوم انقلاب اسلامی و ساختن ايرانی بهتر و آبادتر بود.

در ادامه این بیانیه همچنین از حمل «آزادانه» پلاکاردهای توهین آمیز و توزیع نشریات و لوح‌های فشرده حاوی «بدترین اهانت‌ها و تهمت‌ها عليه ياران امام و پيشتازان عرصه جهاد و مبارزه و انقلاب»، انتقاد شده است.

در بیانیه اعتراضی مجمع روحانیون مبارز همچنین از حمله به چهره‌های انقلابی مانند محمد خاتمی، ميرحسين موسوی و مهدی كروبی كه در راهپيمايی 22 بهمن شركت كرده بودند، انتقاد شده است.

مجمع روحانیون مبارز یادآوری کرده که مهاجمان حتی مردمی را كه به رفتارهای غيرانسانی و غيراخلاقی معترضند، کتک زده‌اند.

این گروه در بخشی از بیانیه خود از مردم از جمله «خيل عظيم» همفكران و هواداران اصلاح‌طلب در سراسر كشور كه با وجود بدرفتاری که با آنها می‌شود در راهپمیایی 22 بهمن شرکت کردند، قدردانی کرد.

در بیانیه مجمع روحانیون مبارز همچنین «رفتار غيراخلاقی و مشكوک جمعی منفعت‌طلب و خشونت‌گرا كه هم‌چنان بر اقدامات مردم ستيز و تفرقه‌افكنانه خود پافشاری دارند و از هيچ فرصتی برای تحقق اهداف خود فرو نمی‌‌گذارند»، محكوم شده است.

مجمع روحانیون از دستگاه قضايی كشور خواسته که «جريان فتنه» و فساد سياسی- اجتماعی و متجاوزان به حقوق اساسی و حريم آزادی مردم را شناسایی و با آنها برخورد کند.

دیدگاه - داریوش محمدپور

نویسنده وبلاگ ملکوت می‌نویسد که آنچه در روز 22 بهمن برای جنبش سبز پیش آمد در مقیاسی دیگر شبیه معجزه بوده است و روز 22 بهمن را یکی از روزهای موفق جنبش سبز ایران ارزیابی می‌کند.

می‌بینم که بعضی از کسانی که امروز فکر می‌کنند 22 بهمن قرار بوده معجزه‌ای رخ بدهد، نفسِ معجزه را فراموش کرده‌اند! بگذارید روشن توضیح بدهم که چرا فکر می‌کنم امروز، یکی از روزهای موفق جنبش سبز بود.منطق حضورِ خیابانی منطقی است معيوب و البته عمدتاً به کار تبلیغات و هياهوی رسانه‌ای می‌آيد. تظاهرات و اعتراض خیابانی، البته از حقوق مسلم هر گروه و جریانی است.

تبلیغاتی که در یک کشور در برابر دشمن فرضی يا دشمنِ خارجی بر پا می‌شود و به شکل حضور خیل مردم خودش را نشان می‌دهد، عمدتاً مصرف رسانه‌ای دارد و لزوماً نماينده‌ی خوبی از تمامی یک ملت نیست. این را هم باید فهمید که در گردهمایی‌ها، تجمع‌ها و تظاهراتی که به قصد ابراز اعتراض انجام می‌شود، جنس این گردهمایی بسیار فرق دارد با جنس تجمع‌هایی که به قصد نمايش یا عرض‌اندام و تبلیغات انجام می‌شود. اولی، درد دارد و دومی هدف‌اش نمايش است و نشان دادن زور بازو. یکی می‌خواهد صدای‌اش شنیده شود و دیگری می‌خواهد صدای دیگران را خاموش کند. در نتيجه، در ادبيات سياسی جمهوری اسلامی، به یکی می‌گویند مشخص کردن نتیجه‌ی اختلاف در «کفِ خيابان» و به آسانی اولی تحقیر می‌شود.

اما اگر همان تجمع به قصد اعتراض نباشد و در حمايت از قدرت باشد، دیگر اسم‌اش حضور در «کف خیابان» نيست. تعبیر «کف خيابان» تعبيری است که بار منفی دارد و مضمون‌اش ولو بودن آدم‌هاست. این تعبیر، جمع معترض و مخالف را اراذل و اوباش یا خس و خاشاک و بزغاله و گوساله می‌بیند. این نبرد، نبردی نابرابر است. طرفِ مقابل از پيش تصمیم‌اش را گرفته است: اگر تجمعی و شعاری به سودش باشد، می‌تواند با هلهله آن را تعظیم کند (مهم نیست که اين تجمع نمایشی باشد و به زبان امروزی حکومتی «خودجوش» و هميشه اين خودجوشی هم از روزهای قبل پیش‌بينی شده باشد!).

اگر تجمع و شعارها به زيان‌اش باشد، می‌توان با توسل به حقیر بودن و اوباش‌صفتی منطق «کفِ خيابان» آن را نادیده گرفت و بر سرش کوبید. لذا نتیجه ساده است: منطق کفِ خیابان، منطقی است که فقط برای زورمداران معنی دارد.اما چرا 22 بهمن امسال، برای کسانی که معترض بودند، موفقیتی بود؟ فکر می‌کنم تا آن مقدار که قرار بود صدای معترض شنيده شود، با وجود آن قشون‌کشی عظیم و تدارکات گسترده، صدا شنیده شد ولو طرف مقابل خودش را به نشنیدن زده باشد و فکر کند که همه کور و کر شدند و منقاد عظمت او هستند. هیچ رسانه‌ی مستقلی نيست که گزارش‌های دقیق از نحوه‌ی آمیختن سبزها با دیگران به دست بدهد.

طبيعی است رسانه‌های حکومتی روايتی را به دست می‌دهند که مقبول طبع خودشان باشد و هیچ نشانی از ضعف در آن نباشد. تنها روایتِ مقبول رسانه‌ی دولتی، روايت «تشييع جنازه‌ی فتنه» است. انتظاری جز اين هم نبايد باشد. اما آن‌چه زیر پوستِ جامعه می‌گذرد، با تشيیع جنازه‌ی نمادین و خیالی برگزار کردن، می‌ميرد؟ آن‌که دروغ می‌گويد، به تظاهرات پنج میلیونی و پنجاه میلیونی دروغ‌اش راست می‌شود؟ اگر هفتاد میلیون نفر پشت یک نفر دروغگو بایستند، او راست‌گو می‌شود؟ جمعیت پیروان رسول خدا هنگام بعثت‌اش در برابر مخالفان‌اش چند نفر بود؟

این را فراموش نکنيم که اين جنبش جوان است و از همه‌ی امکانات محروم. اگر دستاوردها را با توجه به امکانات موجود بسنجیم، می‌بینیم که معجزه رخ داده است. اين راه دراز است. هرگز کوتاه نبوده است. نمی‌توان سال‌های درازی از دروغ، نيرنگ، ریاکاری، بیدادگری و نمايش را یک‌روزه پاک کرد یا درست کرد. يکی پای مهم ایمان و اميد، صبر است. بدون این آخری، آن اولی‌ها بيشتر رؤیا هستند. ايمان و امید، بدون صبر ناقص است. توصیه به حق، با توصیه به صبر است که معنا پیدا می‌کند. حق، در جمعیت و کثرت عددی نیست. حتی در یک انتخابات، کثرت عددی، تنها جواب یک پرسش را روشن می‌کند و نتیجه، به فرض صحت، به خودی خود برای کسی حقانیتی نمی‌آورد.

فراموش نکنید که دعوت پیامبران دعوت به حقیقت بود و برای روشن شدن حقیقت نه از مردم رأی می‌گرفتند و نه دعوت به تظاهرات می‌کردند. تمام دعوت در یک کلمه خلاصه می‌شد. هر کس آن کلمه را بر زبان می‌راند اهل ایمان بود. لذا، اگر امروز آرایش تدارک‌دیده‌شده‌ی حریف را دیدید، فراموش نکنید که این حشمت و عظمت، مترادف با حقیقت یا حقانيت نيست.می‌توان با جمعیت به خیابان کشیدن، به آدمیان ضرب شست نشان داد. مهم نيست که چه کسی در این منطق «کفِ خیابان» پیروز می‌شود. چیزی که مهم است این است: آیا فکر مردم و نگاه مردم عوض می‌شود؟ فرض لازم ندارد. در تاریخ بیدادگران بی‌شماری نمایش‌های عظیمی برای تصویر اقتدارشان بر پا کردند. هيتلر یک نمونه‌اش بود. جشن‌های دو هزار و پانصدساله‌ی شاهنشاهی نمونه‌ی دیگرش.ولی آخر کار، کدام یک از این‌ها بر دل‌ها پیروز شدند؟ آن‌چه مهم است، پیروزی بر دل‌هاست.

امشب از خودتان بپرسید که پس از پایان 22 بهمن، آيا کسی که تا ديروز مشهور به دروغ‌گویی بود و اسباب خفت و سرشکستگی اهل ایمان، امروز تبدیل به قهرمان شده است؟ مگر می‌شود با نمایش ميلیونی، قاتل را جای مقتول جا زد؟ مگر می‌شود با صحنه‌آرایی، حقیقت را هم فریب داد؟ صبح صادق، به سرعت صبح کاذب را روسیاه می‌کند. دروغ را هميشه نمی‌توان سر پا نگه داشت. فتحِ قلوب با فتح جیب‌ها و شکم‌ها و منافع دنیوی فرق دارد. کمی به قرآن مراجعه کنیم. وقتی قرآن از نصر سخن می‌گويد توضیح‌اش ساده است: و یدخلون فی دین الله افواجا. این نصر و فتح که با هم آمده‌اند، نتيجه‌شان جلب قلوب است. امروز دل‌ها به کدام سو متمایل شده‌اند. نبردِ ما، نبردِ دل‌ها و خردهاست، نه زورآزمایی تن‌ها. در نبرد تن، بهایم و حیوانات بر اشرف مخلوقات هميشه مسلط می‌شوند. زور فیل و گرگ از آدمی بيشتر است. اما در میدان مصافِ خردها و دل‌ها، آدمی است که مغلوب است؟ یا زور؟

خوب است دوستان و دشمنانی که پيش از پایان این شبِ یلدا، حکم به جاودانی بودنِ شب داده‌اند، بیندیشند که صبر مهم‌ترین فضیلت اهلِ ایمان است. شتاب خوب نیست. صبر کنید و ایمان داشته باشيد. منطق زور هميشه در برابر بزرگ‌منشی خرد و ایمان مغلوب می‌شود. این را تاریخ گواهی داده است. زمان، توان‌اش از بازی خُردِ آدمیان بيشتر است. بازی تمام نشده است. این بازی تازه شروع شده است و طولانی و نفس‌گير است. بازنده‌ی این بازی، بیداد است و دروغ نه ايمان و عدالت. صبر کنید. صبح می‌آيد، بی هیچ تردیدی. و صبح‌ها پياپی خواهند آمد. آن‌چه امروز رخ داد، بازی فوتبال نبود که یکی برنده شود و یکی بازنده. نبرد حقیقت در برابر دروغ، از جنس بازی‌های این‌جهانی نيست. چه حقیرند کسانی که تکلیف حقیقت را می‌خواهند با ميدان پر کردن روشن کنند.